نیما جان

گزارش شما را خواندم . تنها نکته ای که به ذهنم رسید و امیدوارم موجب سوتفاهم نشود این است :

هرچند شرکت مورد بحث دست به ابتکار نسبتا جالبی زده است ، با این وجود به نظر می رسد گزارش شما اندکی بیش از معیار های معمول معرفی یک پاتوق یا مکان دیدنی ، به تعریف از این نمایشگاه پرداخته است .

شما بزرگترین ایراد این نمایشگاه را نبود امکانات لازم برای بازدید معلولان جسمی نشان داده اید ( که یک معضل جدی و اپیدمی در ایران است  ) .... ولی خوب بود اشاره می کردید این نمایشگاه دقیقا در جایی تبدیل به یک مکان فرهنگی شده است !؟ که نیاز مبرم به یک پل عابر پیاده دارد ( همانطور که همه دوستان عزیز تهرانی می دانند نزدیکترین پل عابر پیاده آن طرف خیابان حافظ است و مشکل عبور از خیابان را حل نمی کند )

نیما جان

چه خوب بود در کنار معرفی شرکت خصوصی مورد نظر ، از مدیران آن شرکت سوال می کردید چگونه اجازه احداث چنین نمایشگاه ای را در این مکان گرفته اند ؟

می دونی ، خونه خود من همون نزدیکی هاست ، روزهای متوالی از کنار این پل رد می شدم و با خودم فکر می کردم چه خوب می شد اگه زودتر افتتاح بشه !! .... ولی حالا با دیدن این نمایشگاه سرخورده شدم .... برای من با اطمینان رد شدن از این خیابان خیلی جالب تر از دیدن عکس های بند عسلویه است .

 هرچند اطمینان دارم قصد شما جانبداری و معرفی یک شرکت خصوصی نبوده است ، متاسفانه در گزارش شما بی طرفی رعایت نشده است .

ياسر جان ممنون از نظرت. اما لازم ديدم که درباره نظرت پاسخ‌هايی بدم:

برخلاف نظر تو سعی من در اين بوده که نوشته بيشتر حالت گزارش بی‌طرفانه رو پيدا کنه و تبليغاتی نباشه. نقطه‌ای که من رو به نوشتن اين گزارش ترغيب کردن ويژه بودن اين سازه هست و تغيير کاربری اون که شايد منحصر به فرد باشه. درباره اين که آيا اين پل به اهداف فرهنگی خودش رسيده يا نه نمی‌تونيم الان قضاوت کنيم. چون تنها يک نمايشگاه از زمان افتتاح برگزار شده اتفاقاً نمايشگاه عکس‌های منطقه پارس هست که تو ديدی. بايد منتظر بمونيم تا نمايشگاه‌های بعدی رو ببينيم و قضاوت کنيم که آيا منظور فرهنگی رعايت شده يا نه. دوم اين که اتفاقا من به اتفاق نيما افشار نيم ساعتی رو با مدير پروژه گپ و گفت داشتيم. اين که چطور مجوزش رو گرفتند، موضوع پيچيده‌ای نيست. همون طور که مجوز پل‌های هوايی ديگه (که مجهز به پله برقی هستند) در سال‌های اخير گرفته شده و چيز جديدی نيست. شهرداری از طرح‌های اينچنينی حمايت می‌کنه (توی متن نوشتم). کما اين که در متن هم اشاره شده که درآمد شرکت هم از محل فروش تابلوهای تبليغاتی روش تأمين می‌شه که ۱۷ سال هست و بعد هم طبيعتاً به شهرداری واگذار می‌شه. من به دنبال اين نبودم که با ديدن عکس‌های نمايشگاه (که اتفاقاً توی ذوق من هم خورد) مدير رو گوشه رينگ بکوبم. اتفاقاً فکر می‌کنم در صورتی که نظر خودم رو همون اول به صورت سؤال‌های چالشی مطرح می‌کردم، بی‌طرفانه نبود. اصل بی‌طرفی برای من اين بود که از يک پل که نسبت به پل‌های ديگه تفاوت عمده‌ای داره گزارش تهيه کنم و اشکالاتی رو که در سازه ديدم مطرح کنم نه در نوع کاربری (فرهنگی) که هنوز امتحانش رو پس نداده.
سؤال من اينه فکر می‌کنی که گزارش غيرجانبدارانه از اين موضوع چه فرمتی می‌تونست داشته باشه؟ از دوستان ديگه هم دعوت می‌کنم توی اين بحث شرکت کنند که نياز به نقد حرفه‌ای در گزارش‌نويسی داريم.

کامبيز جان. هر چند من هم فکر می‌کنم که گزارش نبايد ابهام داشته باشه. اما در مورد ْؤالی که بعد از نظر ياسر برات پيش اومد بايد توضيح بدم که کاربرد اصلی پل يعنی عبور عابران از روی اون به جز برای طيفی از معلولان هيچ مشکلی نداره (که البته اين مشکل روی همه پل‌ها برای عابران هست (چه بسا سوژه خوبی هم برای تهيه گزارش باشه که فکر می‌کنم کمتر جايی به اون پرداخته). مشکلی که ياسر مطرح کرد صرفاً به خاطر اين بود که موضوع نمايشگاه اول انتظاراتش رو برآورده نکرد و به همين دليل قدم زدن در خيابان رو به عبور از پل ترجيح می‌ده. که البته اگه نمايشگاه موضوع جذابی داشته باشه، مسلماً ياسر رو هم چند دقيقه‌ای روی پل مشغول می‌کنه.

اما استفاده از واژه معلق. همون طور که گفتی پل معلق به پلی گفته می‌شه که به شيوه آويزان شدن از کابل يا ابزار مشابه استوار شده باشند و با اصظلاح مستقيماً روی پايه‌های پل تعبيه نشده باشند. اما در تيتر عبارت موزه معلق آورده شده که به هيچ وجه منظور علمی و معماری در اون نبوده بلکه هدف من انتخاب يک تيتر کوتاه، جذاب، مرتبط، تشريحی (و البته زيبا، جادار، مطمئن) برای ترغيب بيننده به خواندن متن هست. البته شايد واژه معلق کمی احساس ناامنی رو در افراد برانگيخته کنه که فکر می‌کنم علتش کمبود پل‌های اين چنينی در ايران و عدم‌استفاده و عادت ما نسبت به استفاده از اونه. شايد برای يک خواننده خارج از ايران که بارها از پل‌های معلق استفاده کرده، اين حس ناامنی وجود نداشته باشه.

نیما و کامبیز عزیز

موضوعی را که می خوام خدمتتون عرض کنم می تونه جواب سوال شما هم باشه ( سوال نیما )

شما پرسیده اید : " سؤال من اينه فکر می‌کنی که گزارش غيرجانبدارانه از اين موضوع چه فرمتی می‌تونست داشته باشه؟ "

نیما جان همونطور که تو کامنت قبلی گفتم ، شاید یک نگاه عمیق تر به این سوژه می توانست به بی طرفی بیشتر آن کمک کند . مثلا شما می توانستید از اهالی و کاسب های آن خیابان هم درباره این نمایشگاه و تبدیل یک پل عابر پیاده به مکان فرهنگی ، سوال کنید و نظرشون را جویا بشوید .

شاید می توانستید نگاهی هم از نقطه نظر مسایل " ترافیک شهری " و پل های عابر پیاده به این قضیه داشته باشید ( البته به قضیه معلولان اشاره کرده اید ... ) .

 من اتفاقا خودم را مثال زدم تا به شما یادآوری کنم که ممکن است یک ابتکار عمل جالب از نگاه مثلا کامبیز ( که نزدیک پل زندگی نمی کند ) ، برای ساکنین آن محله نه تنها جالب نباشد ، بلکه باعث ناراحتی و تاثر شده باشد .

و نیما جان فراموش نکن ممکن است در مورد این پل فقط ساکنین آن محله چنین احساس و نظر متفاوتی داشته باشند ( چون آنجا زندگی می کنند ) و می خوام این را نتیجه بگیرم که گزارش شما با انعکاس نظرات اونها خیلی بی طرفانه تر ، عمیق تر و حرفه ای تر می شد .

پی نوشت : خیلی ممنونم که با دقت نظرات را می خونی و پاسخ می دهید .

کامبیز جان 

نکته ای که در مورد  "پل معلق"    اشاره کرده اید کاملا درست است و البته جواب نیما هم می تواند به نوعی قابل قبول باشد . نگاه دقیق شما به گزارش های این سایت ستودنی است .

برای من هم نظر یاسر کاملا روشن نیست. یاسر گفته است که این نمایشگاه جایی بنا شده که نیاز مبرم به رفع مشکل عبور و مرور از خیابان هست. من دقیقا متوجه نشدم. اگر اين پل، کارکرد اصلی خود را حفظ کرده و از دست نداده است، يعنی به عبور و مرور مردم کمک می کند، پس در واقع دارد به همين نياز پاسخ می دهد. بالاخره این پل به حل مشکل کمک کرده یا نه؟ آیا مثلا طول این پل نسبت به یک پل معمولی بیشتر شده؟ مسیرش را برای افزایش سطح آگهی ها انحنا و انحراف داده اند؟ يا چیزی از این قبیل.

البته منکر آن نیستم که قاعدتا کسانی هم نظر منفی نسبت به ساخت چنین پلهایی دارند و قطعا ارائه نظر آنها هم گزارش را غنی تر می کند (به شرط آنکه در چارچوب موضوع بماند).

مثلا بعضی ها ممکن است از دیدگاه سنتی این سازه ها را نقد کنند، بعضی دیگر ممکن است بگویند نمایش رایگان عکسهای عکاسان نه تنها یک مزیت نیست، بلکه اساسا گردانندگان باید برای بهره گرفتن از آثار هنرمندان پول بپردازند، گروهی دیگر ممکن است از منظر بهداشتی مخالف دسترسی آسان به نوشابه هايی باشند که قند و رنگ مصنوعی دارند (مخالفتهایی که مثلا در غرب خیلی رواج دارد) و بعضی از مغازه داران اطراف هم ممکن است احساس رقابت کنند.

اما هرچه فکر می کنم، مشکل عبور و مرور مردم منطقه نه تنها نقطه منفی پل نیست، بلکه نقطه قوت و امتیاز آن است.

نکته ديگر درباره نام مدیر پروژه است. کامبیز درست می گويد، بهتر است که منابع با نام کامل و مشخصات کافی معرفی شوند. ولی من، زمانی که تحريريه يک مجله صنعتی - علمی را اداره می کردم، متوجه شدم که برخلاف بسیاری از کشورهای دیگر، کارآفرينان و صاحبان سرمایه اغلب ترجیح می دهند در کانون توجه رسانه ای قرار نگیرند.

چه خوب شد که این لینک را گذاشتی نیما جان . من کامنت سینا و تو را در ادامه پیگیری نکرده بودم اون موقع ... :-)

نیما ، اصلا بحث من بر سر این بود که این پل به جای حل مشکل نیاز مبرم اهالی این خیابون ، تبدیل به یک چیز تزیینی و ناکارآمد شده . مسیر ورودی پل حداقل 3 برابر پل های دیگه از این دست ... این بود که از دید من اهل اون محل چیز به درد نخوری از نظر ترافیکی بود ، ولی خب قضایای فرهنگی جای خودش را داره و بحثش جداست .

و این انتقاد جدی ای هم هست در ضمن ، این بار که از اونجا رد شدی سوال کن . راستش من که مدت هاست اصلا طرفش هم نرفتم :-) از خیابون رد شدم همش !

اضافه کردن نظر یک مخالف ، گزارشت را جالب و غنی تر می کرد .