به نظر من هم وقتی یک خبرنگار به هر چیزی شک کند، می‌تواند از این قالب‌ها و کلیشه‌ها خودش را رها کند. فقط کافی است با خود بگوید «چه کسی گفته...».
حالا در نظر بگیرید به اخباری که این روزها دهان به دهان می‌چرخد و روزنامه نگاران بدون هر گونه تحقیق آن‌را دهان به دهان و نشریه به نشریه تکثیر می‌کند. مثال: به راستی «چه کسی گفته اگر یک میلیون امضاء در پتیشن اعتراض به گوگل ارث به خاطر تغییر نام خلیج فارس جمع شود، این اسم تغییر خواهد یافت؟» این عدد یک میلیون هیچ کجا ثبت نشده. نه تنها یک میلیون بلکه صد هزار را هم در هیچ منبعی نمی‌توانید پیدا کنید.

«شک» و پرسش از این که چه کسی گفته است یکی از سنگ بنا های روزنامه نگاری و تفکر نوین بشر است. اما یکی از عوامل پایداری باور های کلیشه ای کاربرد آن در راحت کردن خیال دارنده باور است. این عامل باعث می شود که تصورات مثبت و امید بخش  به ویژه در شرایط احساس باخت یا شکست به سرعت گسترش یابد و در برابر شک نسبت به آن مقاومت شود. از این جمله است تحلیل هایی که در عرصه سیاست به دلیل توجیه انفعال عمومی به سرعت مقبولیت عام می یابد.