به گمانم مطلب امین آزاد گزارش راهنمای خوبی ست.بهانه ساده است و پرداخت تمیز و منظم اما یک ایراد کلی دارد که گریبانگیر خیلی از ماست.آن ایراد کلی هم بخشی اش شامل حرف هادی نیلی درباره ی رسم اخط است و بخشی شیوه ی نگارش در ترکیب واژگان و جمله بندی است.قطعا همه ی ما می دانیم که قابلیت شگفت انگیز زبان فارسی این است که هر جمله را می شود حداقل به سه شکل نوشت و هر سه ی آن ها باردار یک حوزه ی معنایی باشند.اگر نویسنده بتواند از این ویژگی در متنش بهره بگیرد؛مخاطب در خواندن آن روان پبش می رود،خسته نمی شود، از سر تکرار، ترکیب یا جمله ای از چشمش نمی افتد و مهم تر از همه جدا از محتوا،از ساختار متن هم لذت می برد.درباره ی متن بالایکی از این سهل انگاری ها، به کار بردن افعال تکراری پشت هم است که امین می توانسته با استفاده از صنعت حذف به قرینه ،متن را از تکرار دور کند.همین طور استفاده از واژگان یا عباراتی که اگر هم نبودند چیزی از رسا بودنشان کم نمی شد و به علاوه ترکیب های ساده تر و شسته رفته تری هم به جا می ماند.اگر نیاز به مثال هست در یک قسمت دیگر حتما از خود متن می توانیم نمونه بیاوریم . باز هم در مقام مقایسه دو مطلب آخر نیما در پاتوق نمونه های مشابه خوبی هستند که در قسمت هایی، متنش به این آراستگی،ساده نویسی و پرهیز از گزافه گویی و تکرار نزدیک می شود.
.