نیما جان واقعا خوشحالم که اولین ویدیوت رو به این خوبی کلید زدی .

اگر اشکال نداشته باشه به چند تا مورد توش ، دقت کنیم .

1-  نیما جان ، استفاده از تصاویر مختلف ، جلوه ها و تکنیک های هنری ویدیویی بسیار بسیار کار قشنگیه به شرط اینکه ، پایه ی ویدیو خراب نباشه و به موضوع ربط داشته باشه . . تو این ویدیو ، تصاویر بسیار قشنگی از سواری " اسکیت بورد " وجود داره که دیدنش به همراه موسیقی بسیار لذت بخشه ولی نیما جان  صدای  CK1 به عنوان سوژه ویدیو تو خراب است و اصلا در تمام طول ویدیو ، حتی یک کلمه اش شنیده نمی شود ، به عنوان یک بیننده در تمام طول ویدیو ، با آن صدای خراب و این تصاویر ، این حس القا می شود که گویی مشغول تماشای پروفایل یک " اسکیت بورد " سوار هستیم .

2- نیما جان ، تلاشت برای الگو برداری از MTV و قرار دادن استاندارد کاریت در آن حد محشر است ، بسیار دوست داشتم ولی یادمان باشد در MTV ، برای هر موضوع از تصاویر مرتبط با آن موضوع استفاده می کنند . خاطرم هست اتفاقا در یک مورد که موضوع یک شو ، در مورد گرافیتی بود ، سواری اسکیت بورد داشتند ولی به چه منظور ؟ به منظور رسیدن به دیوارهایی که می شود شبانه گرافیتی کشید . ویدیو تو ،با اینکه تصاویر بکری دارد ولی اصلا شروع و پایان ندارد . در تمام طولش به جای پرداخته شدن به گرافیتی  در آن ، صحنه های دیدنی اسکیت بورد سواری نشان داده می شود .  در صورتی که در کار تصویر ، به نظرم ، باید تارگت را محور کرد و از یک نقطه ی آغاز به یک نقطه ی پایان رسید . اسکیت بورد سواری شاید باید بخش آغازی ویدیوی تو می بود و در آن افراط نمی شد .شاید بهتر بود این الگو را داشتی که  اسکیت بورد  ، در فرهنگ " گرافیتی " ، وسیله ی نقلیه است و نه بیشتر . تو چنان جذب این وسیله نقلیه شدی که به طور کلی سوژه ات را فراموش کردی . گفتم با ده بار دیدن این ویدیو ، این حس به من القا شد که گویی با یک " اسکیت بورد سوار " در حاشیه مسابقاتش ، گفتگو کردی . ( میزان تصاویر گرافیتی ها بسیار کمتر از سواری ها بود )

3 - نیما جان وقتی می خواهی به عنوان تهیه کننده ی ویدیو ، تصویرت در ویدیو نباشد و  به صورت مونولوگ ضبط کنی ، حتما کنار دوربین واستا و از مصاحبه شونده بخواه که تو رو نگاه کنه و نه دوربین رو . این یک اصله ( حتی در بی بی سی یه استانداره خیلی مهمه ) . در این ویدیو کیوان ، سر در گم بین تو و دوربین ، تک مضراب نگاهش را به دوربین هم می زند .

4 - نیما جان ، وقتی می خواهی از تصاویر مختلف در ویدیوت استفاده کنی ، حتما حواست به سایز ویدیو ها و " افقی" یا " عمودی " بودنشان باشد . در این ویدیو ، تو با کیوان فول اسکرین ، ضبط کردی ولی تصاویر اسکیت بورد سواریت ، ورتیکال است . در نتیجه در زمینه ی سیاه دیده می شود .

5-  نکاتی را که در مورد ضبط صدا در سالن گفته بودم ، در مورد صدای ویدیو هم صدق می کند ، یه نیگاه بهشون بنداز ، در اون صورت صدای بهتری خواهد داشت . ولی شخصا اصلا توصیه نمی کنم که از میکروفون روی دوربین ها استفاده کنی . میکروفون اکسترنال همیشه کیفیتش بهتره . در مورد موزیک کارت ، بسیار دلچسب بود ولی خیلی سریع و بی رویه Fade in & fade out می شد . حواست به شیب منحنی fade باشد که زیاد تند نباشد .

6 - حتما وقتی ویدیویی را برای زیگزاگ ، در یوتیوب می گذاری ، موسیقی اش را از نظر کپی رایت چک کن . آیا ما اجازه ی استفاده از این موسیقی را ، به طور آنلاین ، داریم ؟

من ویدیوی این گزارش را بعد از خواندن نظر علی دیدم و نکته چندانی نمی توانم به نظر کامل و مفصلی که او گذاشته است، اضافه کنم.

اما:

1- مطابق معمول، نکاتی که علی درباره ضبط و میکس صدا می گوید، چه درباره کیفیت صدای مصاحبه شونده، و چه درباره سرعت فیدهای موسیقی، حاصل تجربه کاری اوست. خیلی خوب است که بتوانیم این بحثها را به صورت عملی در کارگاه دنبال کنیم. قبلا هم از علی خواسته بودم که چند تکه صدای خام را در کارگاه لینک بدهد و از همه بخواهد که همزمان با دنبال کردن یک راهنمای گام به گام روی آن کار کنند، تجربه جدیدی به دست بیاورند و از خطاهای احتمالی خود آگاه شوند و بیاموزند.

2- در مورد اسکیت بورد، به نظرم سازنده ویدیو قصد داشته که از این المان تصویری دو استفاده ببرد: یکی به عنوان نشانه ای از فرهنگ «زیرزمینی» گرافیتی کار ها و دیگری به عنوان هدف متحرکی که می تواند دوربین را روی دیوارهای شهر بکشاند و گرافیتی ها را در پس زمینه نشان دهد. که مورد دوم تنها در چند نما در بخش پایانی ویدیو موفق بوده است. به همین دلیل حجم نماهای اسکیت سواری، هرچند که واقعا در لابه لای نماهای نمایشگاه زمان چندانی را به خود اختصاص نداده اند، سنگین و «بی مورد» به نظر می آید.

3- در مورد زاویه نگاه، اگر قصدتان این است که مصاحبه شونده به سوی دوربین نگاه کند، نباید از او بخواهید که به خود دوربین (به لنز) خیره شود، بلکه باید به کنار لنز (اندکی سمت چپ یا اندکی سمت راست) نگاه کند. بهترین کار این است که همانطور که علی گفت، مصاحبه کننده کنار دوربین بایستد و چشم هایش هم (که مقصد نگاه مصاحبه شونده خواهد بود) کمابیش هم سطح ارتفاع دوربین باشد. در مورد زاویه نگاه، هنگامی که تنها یک نفر در کادر دیده می شود، در کار داستانی و سینمایی، ریزه کاری های بیشتری در نظر گرفته می شود که معمولا در گزارشهای خبری یا فیچرهای تلویزیونی، نیازی (و فرصتی) برای آنها نیست.

4- اما مهمترین نکته در نظر علی، آخرین نکته اش است. ما حق استفاده از موسیقی بدون حل مسئله کپی رایتش را نداریم، بجز در مواردی که مصداق «استفاده متناسب» یا «Fair Dealing» باشند مثل خبر و نقد و معرفی یا استفاده های آموزشی. این نکته چنان مهم است و می تواند برای مجله، تبعات داشته باشد که همینجا از نیما خواهش می کنم صدای ویدیو را بلافاصله تغییر دهد و از موسیقی هایی که اجازه استفاده شان را در زیگ زاگ داریم، استفاده کند. برای این کار، نیما یا هرکس دیگری که قصد دارد برای زیگ زاگ ویدیو بسازد، می تواند با علی تماس بگیرد که به دلیل همکاری دائمی اش با برنامه رادیویی، می داند که کدام قطعات موسیقی برای پخش رادیویی، کپی رایتشان تهیه شده یا کدام قطعات، با مجوز سازندگانشان نیازی به خرید کپی رایت ندارند. پیشنهادم این است که برای چنین ویدیویی از موسیقی زیرزمینی و رپ ایرانی استفاده شود که با زمینه فرهنگی موضوع گزارش هم همخوانی بیشتری دارد.

ممنونم از نظریاتتون علی جان و سینای عزیز،

فکر کنم به عنوان یکی از گروهی ترین مطالب زیگ زاگ، درباره ی روند تولید مطلب توضیحی بدم بد نباشه.

مرحله اول تولید، مصاحبه با کیوان بود که در نمایشگاه قبلی مشترکمون، با هم آشنا شده بودیم. به خانه ی ا ورفتم و گفتگوی صوتی ضبط کردم و از کار ها عکاسی کردم. گفتگوی شنیداری با کیوان حیدری، که خلاصه ی آن در صفحه لینک شده حاصل آن دیدار شبانه ست.

روند تهیه ویدئو به این صورت بود که با آرش، رفتیم و گفتگو گرفتیم از کیوان و نظریات افراد دیگری که شرکت کرده بودند و همچنین مدیر گالری را به صورت ویدئویی ضبط کردیم.
تنها کسی که نظرش را اجازه نداد ضبط کنیم کارن رشاد بوده که با اجازه ی خود او، نظریاتش به صورت شنیداری (و نه دیداری) ارائه شد.

بخش های گفتگو با کیوان که در ویدئو می بینید، چرخش دوربین روی دیوار های گالری و فضای کلی نمایشگاه حاصل این بخش از کار است.

در هنگام گفتگو های ویدئویی، با دو گرافیتی کار آشنا شدیم که یکی از آن ها در ویدئوی نهایی، در حالی نشان داده شده که بر روی آسانسور در حال «تگ زدن» است. اما یک صحنه به نظرم خوب داشتیم که نمی دانستم اجازه ی انتشار آن را داریم یا نه. یک گرافیتی کار، در حضور دوربین بالای تابلوی راهنمایی و رانندگی می رود، در حالی که سیگار بر گوشه ی لب دارد روی تابلوی خیابان یک طرفه امضا می کند و طرح می کشد. سپس زیر آن نشسته و درباره کار های خود صحبت می کند. چنین تصویری در حال حاضر موجود است اما از آن جایی که خود او، به راحتی جلوی دوربین قرار گرفته و می گوید که کار من غیر قانونی است و مجازات دارد، به نظرم باید کمی احتیاط کرد و به بهانه ی جذابیت تصویر ها، از گرافیتی کار های دیگر، مایه نگذاشت. (سینا جان ممنون میشم درباره ی چنین موردی و این که اجازه انتشار دارد یا نه بنویسی)

با توجه به شلوغی نمایشگاه، و فضای محیط، صداهایی که دوربین ضبط کرده کیفیت چندان خوبی ندارند، در این مرحله، با صلاحدید کاوه عاشوری نیا، که زحمت تدوین ویدئو را کشیده است، تصمیم گرفتیم برای حل مشکل، از تصاویری استفاده کنیم که از کیوان و رفقایش موجود بود و از طرف خود کیوان حیدری در اختیارمون قرار گرفت (صحنه های اسکیت بازی جوانان گرافیتی کار تهرانی در شهرک آپادانا، اکباتان و باشگاه انقلاب)، و نتیجه ویدئوی حاضر شد.

حال با این امکانات فعلی، و مواد خامی که در اختیار داریم، خوشحالم می کنید اگر پیشنهاداتی دارید بگین، یا آن که این روند را برای تولید ویدئو نقد کنید.

مورد دیگری که سوالم هست اینه که وقتی ویدئویی با نام شخصی روی یوتیوب قرار داده شده و فقط در این صفحه به آن پنجره ای باز شده است، چه ضرورتی دارد که ملاحظات زیگ زاگ برای موسیقی های کپی رایت را بپذیریم؟ آیا چنین کاری از نظر حرفه ای و فنی، تنها یک نوع لینک به حساب نمی آید؟

نیما جان و بقیه دست اندرکاران، همگی خسته نباشید!

مشخص است که جمع و جور کردن این کار گروهی، آن هم بدون امکاناتی مانند یک تحریریه متمرکز، کار بسیار دشواری بوده است.

بسیاری از قواعدی که روی کاغذ یا در اتاق های درس، مفروض تلقی می شوند، در محیط واقعی و در جریان کارهای عملی، به راحتی اجرا نمی شوند. تمرین مداوم، برای این است که تحت شرایط دشوار و زیر فشار ضرب الاجل های سفت و سخت، بتوانیم به بهترین کیفیت و استاندارد دست بیابیم.

کسی که در یک کلاس درس حضوری یا یک دوره آموزشی آنلاین، تمرینی را انجام می دهد، با این شرایط دشوار و ضرب الاجل های قاطع طرف نیست و برای همین شیوه و روند کارش با کار در محیط واقعی و حرفه ای فرق می کند. به همین دلیل هم ممکن است حتی پس از چندین تمرین درسی وقتی به محیط واقعی برود، تازه متوجه بشود که چه نکات ریزی را در نظر نمی گرفته است.

بر پا کردن این کارگاه مجازی، در واقع به این هدف بوده که تا حد امکان شرایط کار در محیط واقعی تحریریه را بازسازی کنیم و از حاصل کارهایی که در شرایط دشوار و با شتاب تهیه می شوند، روی نکته های عملی و ریزی دقت کنیم که شاید هنگام خواندن جزوه های درسی یا شنیدن سخنان یک مربی در جلسه درس، چندان متوجهش نباشیم.

مثلا اگر بارها در جزوه های درسی خوانده باشید که از میکروفن دوربین، آن هم برای مصاحبه در محیطی شلوغ و غیرقابل کنترل استفاده نکنید، باز هم فکر نمی کنم به اندازه همین ویدیویی که در شرایط واقعی ساخته اید و آن را روی سایت نمایش داده اید، این نکته را در ذهن جا انداخته باشد.

اما درباره کپی رایت: تا زمانی که ویدیوی شما روی یوتیوب، کپی رایت آثار بصری یا سمعی را نقض کرده باشد، مشکلی است که دامن شخص شما و (به احتمال بیشتر) یوتیوب را می گیرد. اما به محض آنکه لینکش را در سایتی گذاشتید یا در صفحه ای «جاسازی» کردید، این سایت هم در مسئولیت نقض کپی رایت سهیم خواهد بود. به همین دلیل بود که درخواست کردم، صدای روی ویدیو را بلافاصله از لحاظ کپی رایت موسیقی چک کنی و تصحیح کنی.

خوشبختانه ، چک کردم و متوجه شدم که ما همین موسیقی را از رادیو پخش کرده ایم و در نتیجه قضیه کپی رایتش کلیر شده.

موسیقی هایی که از رادیو پخش می شوند ، حقشان پرداخت شده وکپی رایتشان خریداری می شوند . خوشحال می شوم اگر دوستان قصد استفاه از موسیقی را دار کارهایشان داشتند ، کمک کنم تا قضیه کپی رایت حل شود .

بچه‌ها، می‌شه بگید از چه نرم‌افزاری برای ویرایش گزارش‌های ویدیویی استفاده می‌کنید؟ نرم‌افزارهای زیادی برای ادیت، صداگذاشتن و ... گزارش‌های تصویری وجود داره. ولی کدومش بهتره؟

کاوه گرامی ،

بحث من در موسیقی ، نقد آنچه که شما به کار بردید نبود ، منظورم توجه مضاعف به مساله حق مولف و کپی رایت بود که باید و باید بر آن توجه بسیار کرد . استفاده از یک موسیقی که حق آن برای مجله گرفته نشده است ، می تواند به شدت دردسر ساز باشد . درست است که این ویدیو روی یوتیوب گذاشته شده است اما چون به عنوان محصولای از یکی از کارآموزان زیگزاگ و در پس مطلب او ، آمده است باید مساله ی کپی  رایتش حل شود .

در مورد این موسیقی اول نگران شدم اما بعد در مشورت با سردبیر و چک کردن موسیقی هایی که در برنامه رادیویی پخش کرده ایم متوجه شدم که هخمین موزیک را پیشتر به کار برده ایم و مساله ی کپی رایتش حل شده است .

در مورد پرسش سالار ، اداب پریمیر گزینه ی خوبی برای ادیت تصاویر است اما تنها گزینه نیست . مثلا در بخش ویدیوی سرویبس فارسی بی بی سی از نرم افزار ساده اما کار آمد آی موی که روی مکینتاش نصب می شود استفاده می کنند

در مورد ادیت صدا ، همانطور که بارها پیش از این گفته ام ، نرم افزار معیار " کول ادیت " است ، اما چندین نرم افزار ساده ی دیگر نیز موجود است که در کارگاه در موردشان صحبت کرده ایم .