بازهم این پیتزایی های نیما معده منو به درد آورد و گشنم کرد :)

پیتزا راز یک سیستم تبلیغاتی خوب داره که من خیلی دوست دارم.

عصرها سر خیابون کار و تجارت دو نفر از گارسون های اونجا با لباسهای مخصوص پشت یک میز کوچک می ایستند و به عابرها  برشهای کوچکی از یک پیتزا را می دهند .

 به هر نفر یک برش می رسد و این برش ها را روی کاغذهایی که قیمت غذاهای انجا هست می گذارند. جالبه که عابرها ممکنه هرکدام چندین بار از جلوی گارسونها رد بشن تا اشانتیون پیتزا بگیرن.و در عرض 3 سوت همه اون اشانتیونها تمام می شود .و من هم همیشه وقتی اونطرفی میرم دوست دارم یک تکه از اون بخورم چون خوشمزه است :)