1- آیا من اینقدر خنگم که نمی فهمم توضیح عکس اول چه مطلبی رو می خواست برسونه؟ بحث اینه که یه خانومی که توو خیابون روبنده می زنه باید تو عروسیش هم بزنه؟! در غیر این صورت و با پوشیدن لباس عروسِ دکلته ی تمام ارگانزا، نمادی از پیچ و خم زندگی ایرانی است؟! ایننشانه ای از "فاصله میان قوانین حکومتی و عرف غیر‌رسمی" است؟! من در ایران زندگی نمی کنم؟؟ 2- آیا بین خانواده های ایرانی عرف غیر رسمی نیاز به قدم زدن در پارک با لباس عروس و دامادی ست؟! من این عرف غیر رسمی را نمی شناسم! 3- نظرم در مورد تیتر، همون نظره کامبیزه؛ کمی غلیظ تر!

آره فرزانه خانوم، اينجا خوده خود ايرانه. اینکه یکی تو خیابون روبنده می زنه الزاما به معنای اون نیست که باید توی خونه هم بزنه، اما اگر همون آدم توی پاتوق آدمای آلامد پیداش بشه، توش یه تناقضی هست. اون مد و لباس و ارگانزا، مال نمایش دادنه، اون چادر و روبنده مال پوشوندن. فکر نمی کنم نویسنده مطلب هم قضاوتی کرده باشه که این دوگانگی خوبه یا بده، ولی به هرحال هست. ماجرای عرف غیررسمی و غیره هم انقدر واضحه که احتیاج به توضیح نداره. توی قوانین ما پوشش الزامی و نگاه رسمی اینه که همه هم به این قوانین نه تنها عمل می کنن که اعتقاد هم دارن. اما در واقع اینطوری نیست و اغلب خانواده ها نه تنها مانع نمی شن که بچه هاشون دور از چشم قانون، این پوشش و حجاب رو کنار بزارن بلکه بعضی وقتا هم که جرءت کننن میان وسط پارک و حجاب رو بر می دارن و عکس یادگاری می گیرن. یا دخترایی که طبق قانون مجبورن مانتو روسری داشته باشن، تا جایی که بتونن این مانتو روسری رو به یه المان فشن تبدیل می کنن. اینجوریه که جامعه ایران دوگانه و متناقض می شه و البته من هم قبول ندارم که این تناقض چیز بدیه و باید حل بشه بلکه فکر می کنم راهی برای حیاته.

بله، پوشوندن و نمایش دادن در معنای کلمه، در تناقضند با هم؛ اما پوشوندن زیبایی ها در خیابون و از چشم غریبه ها، و به نمایش گذاشتن اونها در یه مهمونی به اطرافیان، هیچ ربطی به هم ندارند. به تجربه هم دیدم که آدمی که تو خیابون روبنده می زنه، زنونه ـ مردونه داره مجلس عروسیش.

منم با نظر فرزانه خانم تاحدودی موافقم .به نظر من یه خانم میتونه حجاب داشته باشه روبنده بزنه تو مهمونی جلوی دوستان ومحارمش هم بهترین وشیک ترین لباس ها رو بپوشه دلیل نمیشه فقط تو خیابون خودشو نمایش بده.

دوست عزيز تعداد محارم يك خانم روبنده زن چه تعدادي است؟ آيا اصلا ارزش آن را دارد به خاطرش يك ميليون تومان و كم و بيش خرج يك لباس كرد؟ تعداد خانمهاي مجلس عروسي ويا هر مهماني ديگر را به حساب محارم نگذاريد چون خانمي كه براي جلب توجه خانمهاي ديگر دكلته بپوشد كه خوب.... اصلا بگذاريد قضيه را ساده كنم . غير ممكن است كه خانمي در يك جزيره تنها و يا فقط همراه محارمش (دايي و عمو و پدر و برادران و همسر) به خودش زحمت پوشيدن آنهمه تور و اورگانزا را بدهد. پس پوشيدن آن لباسها در محفل زنانه دليلي به جز پز دادن و يا داستان مطرح روزهاي بعد براي مردان حضور نيافته در آن مجلس ندارد كه هردو امري است ناشايست. اما براي مايي كه به حجاب اعتقاد نداريم البته كه لباس وسيله اي براي جلب توجه جنس مخالف است و اين هم امري كاملا طبيعي و عرفي و اخلاقيست. تشخيص اين كه كدام زن حق جلب توجه دارد وكدام ندارد را هم به وجدان و شرف و عقل خودمان بسپاريد.

منظور از کلمه ی ارزش در جمله ی"آيا اصلا ارزش آن را دارد..." چیه؟ یعنی نمی ارزه زنی برای محارمش لباس زیبا بپوشه؟ پس برای کی باید این کارو بکنه: برای بقال سر کوچه یا مدیر عامل شرکتی که در اون کار می کنه یا ....؟! واقعاً وقتی کسی لباس فوق العاده ای زیبایی می خره، باید بگیم داره می ره که به کس و ناکس نشون بده و عشوه گری کنه؛ اما به خاطر جو حکومتی توو خیابون روبنده می زنه؟! در ضمن من فکر می کنم از اون جایی بحث در مورد چندلایه بودن زندگی ایرانی ـ و به اشتباه، تناقضات اون ـ هست، پس سوژه جامعه و حکومت سلامیه و ما در مورد مسلمونهایی صحبت می کنیم که جمهوری اسلامی رو پذیرفتن؛ بنابراین: 1- در شرع اسلام آراستگی و زینت برای مردان نامحرم گناهه، اما در برابر زنان اشکالی نداره؛ پس چه دلیلی برای گفتن "خانمي كه براي جلب توجه خانمهاي ديگر دكلته بپوشد كه خوب.... " می مونه؟ چه اشکالی داره؟ گرچه فخر فروختن به هیچ وجه پسندیده نیست، اما پس لباسای زیبارو یه زن محجبه کجا باید بپوشه؟ آیا اونا مختص زنان بی حجابه؟ 2- برای زنی که به حجاب اعتقاد داره هم، لباس وسیله ای برای آراستگیه و جلب نظر جنس مخالفه، اما نه هر کسی! 3- درسته:"تشخيص اين كه كدام زن حق جلب توجه دارد وك دام ندارد را به وجدان و شرف و عقل" خودتون می سپرم، در این صورت اینو هم یادآوری می کنم که هر کدوم از ما در یک جزیره و به تنهایی زندگی نمی کنیم؛ ایران یک جامعه س، مثل هر کشوری دیگه؛ و تو یه زندگی اجتماعی منافع جمع برای بقا در نظر گرفته می شه، نه تمایلات شخصی و پراکنده.

من گرچه با نظر فرزانه از اساس مخالفم اما این برداشت رو که زنهای محجبه ((حق)) ندارن که آرايش کنن و لباس زیبا بپوشن قبول ندارم و فکر نمی کنم توی این مطلب هم این نظر اومده باشه. این نظر همونقدر یکجانبه است که نظر فرزانه که از لحن کلامش معلومه که زنای غیرمحجبه و غیر مومن رو تحقیر می کنه. اما وقتی می گیم جامعه چندلايه همینه دیگه... یه قسمت از جامعه دنبال آخرین مد غرب هستن و یه قسمت دیگه هم دلبری از زنها رو بنا به سنتشون بد نمی دونن اما تمام صورتشون رو روی مرد غریبه می پوشونن. یعنی در این دیدگاه مثلا لذت تماشای یک زن توسط یک زن اشکالی نداره اما اگه جنس مخالف باشه احتیاج به مجوز یک آدم ثالث به اسم عاقد داره. ولی مسئله اصلی اینه که تناقض افراطی بین نمایش و پوشاندن، قابل انکار نیست. برای همین هم عکس دو تا زن چادری معمولی که هر روز توی خیابون می بینیم توی یه همچین مزونی اصلا این حالت دوگانگی رو ایجاد نمی کرد و نکته اساسی عکس هم همینه.

سلام دوستان داشتم مطالبتونو می خوندم فقط به خاطر یه جمله گفتن اینجا عضو شدم که بگم آرایش و بی حجابی زن در خیابون یا پیش نامحرما هیچ دلیلی جزء نمایش یا ابراز وجود نداره حجاب رو میشه اینجوری تفسیر کرد اگه یه سیب که پوستش کنده نشده رو یه جا بزاری کم کم 5 روز می مونه ولی اگه همون سیب و پوست بکنی در عرض 1 ساعت سیاه میشه اگه هم صحبتم به مطالبتون ربط نداشته یاشه ببخشید این مطالب به ذهنم رسید گفتم بگم موفق باشید

بچه ها ببخشید. من اصولاً از یه منظر دیگه به این عکس مورد مناقشه نگاه می کنم .شاید بد نباشه شما هم نظراتتون رو در این مورد بگین. از نظر من هم هیچ اشکالی نداره که یک خانم محجبه در جایی که عقایدش بهش اجازه می ده (مثلاً در مجالس زنونه) بخواد شیک و زیبا به نظر برسه و هیچ کس نمی تونه اون رو از این حق طبیعیش محروم کنه. اما از نگاه من، این عکس یه تناقض مهمتر و متداولتر رو نشون میده. همونطور که در شرح عکس اومده، این مزون، یکی از مزون های گرون قیمت میدون محسنی یه. خوب سئوال اینه که کسانی که اونفدر مذهبی هستن که حجاب رو حتی بیشتر از مقدار مورد تاکید اسلام استفاده می کنن، آیا نباید هزینه کردن مبلغ هنگفتی پول رو واسه خرید (یا حتی کرایه) لباس عروسی که تنها و تنها چند ساعت کاربرد داره، مصداق واقعی و کامل اصراف بدونن؟ آیا اصراف مخالف احکام دین نیست؟‌ آیا برای دیندار بودن، فقط رعایت حجاب کافیه؟؟ آیا اینجور خانواده های مومن، راه بهتر و خداپسندانه تری برای هزینه کردن پولشون نمی شناسن؟ آیا هزاران جوون رو نمی بینن که چه بسا با هزینه همچین لباس عروس هایی، بتونن ازدواج کنن و تشکیل خانواده بدن؟؟ به نظر من تناقض واقعی قابل مشاهده در این عکس، این مسئله هستش. شما چی فکر می کنین؟

(یه توضیح ضروری): خودم هم نمی دونم چرا و چجوری تو پیام قبلی، اسراف رو با ص نوشتم!! به هر حال شرمنده!

خوب دلم واز شد بالاخره دیدم تو سایت بعد از مدت ها یک بحث جالب شده من فقط یک چیزو بگمو برم هر ادمی حق داره ازاد باشه جوری که به جامعه خودش لطمه نزنه یکی می خواد با روبند بگرده یکی بی حجاب اما اگه اطلاعات درست و تربیت درست تو جامعه باشه همه چیز یک جورای بهتر می شه نمی دونم شاید حرف فرزانه تا حدودی در مورد لباس پوشیدن برای فقط محارم برای جلب توجه درست باشه اما ایا ما باید به این بهانه سبب جلوگیری از ازادی دیگران بشیم یا کل جامعه رو سیاه پوش کنیم در ضمن اگه نگاه بد بینیو نسبت به هم کنار بذاریم و به همدیگه فقط به عنوان یک کالا نگاه نکنیم خیلی بهتره چه دخترا چه پسرا البته درسته که زیبا بودن بعضی موقع ها ازش تعبیر جلب توجه می شه اما زیباو خوب پوشیدن و بر اساس معیارهای جامعه جوری که بدکاره لقب نگیریم خیلی بهتر از سیاه پوشیدنه افراط تفریط هر دوتاش به نظر من بده

جناب هادي من سيب نيستم و انسانم. من خودم به ديگران اجازه مي دهم كه از چه فاصله اي به من نزديكتر بشوند و يا نشوند. من در برابر هيچ هوايي منفعل نمي مانم. گناه در موي من نيست كه بايد آزادانه در باد برقصد گناه در چشمان كسيست كه حدود و حقوق خود را نمي شناسد.

man ba nazar kambiz moafegam ba ezafe kardan in matlab ke atefagan onhaee ke afrat mikonand to hejab mesl hamin khanomay to ax hamoonaee hastand ke koli pool baad avarde darand(vared jozeeat dar avardanesh nemisham!) va na tanha manee asraf ro nemifahmand balke balad nistand pooleshon ro dorost kharj konand