سه ميليون بازديدکننده يکتا برای نخستين ويدئو کليپ يک گروه موسيقی، رکورد چشمگيری است. گروهی که تنها با تکيه بر اينترنت به مخاطبان جهانی دست يافته و آگهی دهندگان و شبکه های معروف تلويزيونی را مجذوب فلاش های ساده ای کرده است که ساخته خود اعضای گروه هستند.

اين گروه که راه ميانبر را یزای رسيدن به شهرت و موفقيت، روی شبکه جهانی پيدا کرده است، Lodger نام دارد.

از زمانی که کليپی به نام «پلکان درگاهی» يا Doorsteps را از اينترنت دانلود کردم چيزی نزديک به دو سال و نيم می‌گذرد. انيميشن و موزيکی جذاب با ترانه‌ای عميق که باعث شد به دنبال گروه سازنده‌اش اينترنت را زير و رو کنم و سی‌دی آلبومش را با کمک يکی از دوستان کانادايی‌ام به دست آورم.

گروه راک «لاجر» در سال ۲۰۰۲ ميلادی توسط «تيمو مريلا» (Teemu Merilä) بنيانگذاری شد. لاجرها خارج از فنلاند گروه ناشناخته‌ای محسوب می‌شدند اما توانستند با ويدئوموزيک‌های فلاش خود در اينترنت مکتب جديدی را پايه‌گذاری کنند و مشهور شوند.

اندکی پس از آن شايعات زيادی پيرامون اين گروه شکل گرفت که مشهورترينش علاقه آنها برای ترويج علنی سيگار و دشمنی و مخالفت شديد گروه با بسيج عمومی ضدسيگار بود.

اما اهميت اين گروه فراتر از اين جنجالهای حاشيه ای است.

«لاجر»های هلسينکی گروهی هستند که موسيقی خوب می‌سازند و ويدئوهايشان تا کنون برنده جوايز بسياری شده است.

نقطه شروع

در نيمه پايانی سال ۲۰۰۲ خواننده و آهنگ‌سازی به نام تيمو مريلا، نام لاجر به معنای «مستاجر» يا «ساکن مسافرخانه» را برای گروهی برگزيد که جری ريکونن نوازنده کی‌برد، هانس هايها نوازنده باس و ترانه‌سرا، آنتی لاری نوازنده درام و ريچارد آندرسن گيتاريست انگليسی‌الاصل اعضای ديگر آن بودند.

گروه در طول تابستان ۲۰۰۳ نسخه ابتدايی آهنگ Hi-Fi High Lights Down Low را با سرمايه خود ارائه کرد.

اندک زمانی بعد «هايها» يک ويدئو موزيک را با فرمت فلاش برای آهنگ «پلکان درگاهی» منتشر کرد که شخصيت اصلی اش مردی بی‌عرضه بود که کاراکتری يک چشم داشت. اين انيميشن همان سال توانست برنده جايزه بهترين فلاش در «جشنواره انيميشن بردفرود انگلستان» و «جشنواره ويدئوموزيک اولو» شود و پس از آن يکی از برجسته‌ترين فيلم‌هايی بود که با جشنواره فيلم‌های ديجتالی Resfest ۲۰۰۴ به بيش از ۳۵ شهر در سراسر دنيا سفر کرد.

گروه «فيلم‌های تک‌چشمی» يا One-Eyed Films در واقع از همين نقطه بود که متوجه محبوبيت کليپ‌هايش شد و علامت دزدان دريايی را با اسکلت مرد تک‌چشم به عنوان لوگوی خود برگزيد.

در سال ۲۰۰۴ آندرسن به بريتانيا برگشت و گيتاريست ديگری به نام پانو ريکونن جايگزين او شد. سپس اعضای گروه آلبوم Hi-Fi High را برای عرضه در فنلاند آماده کردند که يکی از پرفروش‌ترين آلبوم‌های سال ۲۰۰۴ فنلاند شد.

«هايها» دومين محصول از سری «فيلم‌های تک‌چشمی» را با نام «من عاشق مرگ هستم» بر اساس آهنگی به همين نام ساخت که يکی از محبوب‌ترين آهنگ‌های آلبوم «پلکان درگاهی» بود.

اين انيميشن هم توانست موفقيت نمونه قبلی خود را تکرار کرده و در جشنواره‌های مختلف تحسين شود به طوری که تنها در يک دوره سه ماهه دو ميليون بازديدکننده يکتا از سراسر دنيا آن را در سايت رسمی گروه مشاهده کردند.

در سال ۲۰۰۵ لاجر دو محصول ديگر از «فيلم‌های تک‌چشمی» را به شکل آگهی در اينترنت منتشر کرد: «خدا دنيای غرب را نپذيرفته است» و «ماشين آب‌نبات ۲۴ ساعته».

در سپتامبر همان سال نسخه تازه‌ای از Hi-Fi High Lights Down Low برای فروش عرضه شد که تفاوت‌‌هايی با نسخه سال ۲۰۰۴ داشت و شامل بخش‌هايی از ماشين آب‌نبات ۲۴ ساعته هم می‌شد. همزمان با اين کار ،لاجر در حال پيش‌نويس آلبوم دوم خود به نام «چقدر مبتذل» يا How Vulgar بود.

هيچ در هيچ

ترانه‌های لاجر اغلب بدبينانه و پوچ‌گرا هستند. عقايدشان در آهنگ‌هايی چون «من عاشق مرگ هستم» با موشکافی در جزئيات زندگی طبقه متوسط نمود می‌يابد و آهنگ «خدا دنيای غرب را نپذيرفته است» که موسيقی اش شبيه به آوازهای کليسايی است، "بی‌مايگی" جامعه غرب را از نگاه اين گروه، "رسوا" می‌کند.

آنها از نمايش آشکار اعتياد در ويدئوموزيک هايشان ابايی ندارند. سيگار کشيدن، مشروب نوشيدن، سکس، خودارضايی، تجاوز و مرگ از ويژگی‌های بارز اين ويدئوموزيک‌ها است.

البته گروه‌های موسيقی زيادی در دنيا هستند که سبکی مشابه با لاجر دارند اما چيزی که لاجر را از آنها متمايز می‌کند، شهرتی است که از طريق کليپ‌های انيميشن و اينترنت برای خود دست و پا کرده‌اند. کليپ‌هايی که باعث برجسته‌سازی آهنگ‌هايشان می‌شود.

موزيک‌ها و ويدئوهای اين گروه تاکنون بارها در شبکه‌های مختلف تلويزيونی مانند MTV و + Channelبه نمايش در آمده‌اند.

اگر شما آلبوم آهنگ‌های اين گروه را داشته باشيد و در ماشينتان به آن گوش دهيد، پس از مشاهده انيميشن‌های اين گروه متوجه می‌شويد که پيشتر، نصف لذت اين آهنگ‌ها را درک نکرده بوديد؛ لذتی که تنها هنگام تماشای اين انيميشن های ساده اما تاثيرگذار کامل می شود.

بخت و اقبال

سايت رسمی گروه لاجر در طول اين سال‌ها تغييرات زيادی کرده است و نسخه کنونی اين سايت قبل از ورود شما را ناگزير می کند که درگير يک بازی شويد و کمی هم به بخت و اقبال خود اتکا کنيد.

ماشين جک پاتی که روی صفحه ورودی سايت است، تنها زمانی به شما اجازه می دهد که به بخشهای مختلف سايت برويد که هر سه رديف شکلهای دستگاه، روی خانه های يکسانی قرار بگيرد. 

هر کدام از اين شکلها، نشانه يکی از بخشهای سايت است و اگر قصد داريد خبرهای گروه را بخوانيد، ويدئوها را ببينيد يا به موسيقی شان گوش دهيد، بايد آنقدر بازی را ادامه دهيد تا علامت مورد نظرتان در سه رديف تکرار شود.

شانسی که درونمايه بيشتر ترانه‌های گروه لاجر است، اينجا در صفحه ورودی سايت به شکل يک بازی، پيش روی شما قرار می گيرد.