مجله کارگاهی زیگ زاگ، از دل پروژه روزنامه نگاری آی لرن متولد شد. ۲۱ نوامبر سال ۲۰۰۶؛ برابر با ۳۰ آبان ماه ۱۳۸۵خورشیدی، با آغاز آموزش نخستین کارآموزان آی لرن، پایه گذاری این مجله با هدف تمرین و مشق روزنامه نگاری آن ها توانستیم به تولید گزارش های اجتماعی، دانش، رسانه، هنری، سبک زندگی، ورزشی و زنان بپردازیم.
در تمام این دوره، کوشش شد تا با معیار های روزنامه نگاری آن لاین فارسی آشنا شویم و با یکدیگر به بحث و تبادل نظر پیرامون استانداردهایی نظیر بی طرفی، صحت و دقت بپردازیم.
در طی این دوره، مطالب منتشر شده شامل گزارش های متنی، گزارش های شنیداری و چند رسانه ای بوده است .
مجله زیگ زاگ، برای ایجاد امکان کارگاهی، اقدام به تاسیس کارگاه نگارش نمود که مباحث آموزشی روزنامه نگاری در آن توسط کارآموزان مورد بحث قرار می گرفت و البته در کنار آن، همه کاربران سایت می توانستند در بخش سخنگاه به گفتگو با هم بپردازند.
هدف ما لزوما داشتن مخاطب انبوه نبوده که اولویت این مجله، فعالیت کارگاهی و چند نفره بوده است. هدفی که اگرچه به بهترین شکل خود اجرا نشده اما در بسیاری از مطالب مجله، می تواند رد پای چند نام را جستجو کرد.
با ملودی تازه باز می گردیم
اینک با آغاز به کار آکادمی زیگ زاگ و آموزش کارآموزان تازه رسیده که شامل کارآموزان ایرانی، افغان و تاجیک می شوند از یکسو و لزوم نو آرایی وب سایت به منظور ارتقا و افزودن امکانات بیشتر از سوی دیگر مجله زیگزاگ برای مدتی کوتاه از فعالیت باز می ایستد تا پس از اتمام پیش نیاز های دروس کارآموزان تازه که همزمان با به آرایی فنی تارنمای مجله است ، باز هم پیش روی شما باشد.
همچنین در طول چندماه آینده دو وب سایت جدید به خانواده زیگ زاگ اضافه خواهند شد. اگر عضو سایت نیستید، عضو زیگ زاگ شوید تا شما را در جریان آخرین خبرهای زیگ زاگ قرار دهیم.
شرح برخی فعالیت ها
فناوری اطلاعات: تافته جدا بافته، نام ستونی بود که در آن به مرور و تحلیل برخی پدیده های دنیای فناوری اطلاعات پرداخته می شد تا بتوان نوعی از توجه یک رسانه آن لاین را به مقولات مرتبط با همین فضای مجازی متمرکز کرد. این مباحث را در ابتدا نیما اکبرپور در زیگ زاگ دنبال می کرد و سپس افرادی مانند علی اصغر هنرمند کار او را پی گرفتند.
رسانه: مطالبی مرتبط با موضوع روزنامه نگاری، تلویزیون و به طور کلی تجربیات رسانه ای، همواره مورد توجه کارآموزان و مدیران سایت زیگ زاگ بود. چنان که علی اصغر رمضان پور، در ستون هفتگی اش، مقام مجازی، هر بار یک موضوع رسانه ای را دستمایه گفتگو قرار دارد و از سویی دیگر، از نگاه به مسائل صنفی روزنامه نگاران در ایران، مقایسه بازتاب های رسانه ای در زمینه های گوناگون و یا آشنایی با رسانه های بین المللی نیز در زیگ زاگ نیز چشم پوشی نکردیم که از جمله ی آنها می توان به مطالب مصطفی قوانلو قاجار، هادی نیلی و احسان نوروزی در این زمینه اشاره کرد.
کمیک استریپ: کارتون و کمیک های مطبوعاتی، جز در برهه های خاص، مانند سال های نخستین پیدایش روزنامه نگاری در ایران و دوره ای در اواخر دهه هفتاد خورشیدی، کمتر به شکل بخش ثابت مورد توجه قرار گرفته است، زیگ زاگ اما کوشید در کنار مطالب خود جایی نیز برای انتشار کمیک استریپ ها باز بگذارد. در این بخش بزرگمهر حسین پور، مانا نیستانی و پندار یوسفی در کنار زیگ زاگ بودند.
نمایش: تئاتر در ایران، اگرچه معمولا تکاپوی زیادی را نسبت به دیگر هنر ها ندارد، اما زیگ زاگ کوشید در هنگام لازم، نسبت به اتفاقات نمایشی کشور نیز تجربه هایی را پشت سر بگذارد. گزارش های ساسان پیروز در این بخش از مهم ترین تجربه های کارآموزان زیگ زاگ است.
زنان: در حوزه زنان، کارآموزان زیگ زاگ کوشیدند تا با نگاهی تازه و به دور از پیش داوری های رایج در برخی گزارش ها، به مسائل زنان بپردازند که فعالیت های این کارآموزان در برنامه شنیداری «اندرونی»، شکل جدی تری به خود گرفت. در این بخش مریم میرزا، فرن تقی زاده ، بهناز جلالی پور و ساجده شریفی فعالیت بیشتری داشتند.
ورزش: مطبوعات ورزشی، سهم زیادی را در میان مخاطبان رسانه های ایرانی دارند. از این روی، کسب تجربه برای کارآموزان دوره های آی لرن ضروری به نظر می آمد. مهدی زعیم زاده گیتی عابدی و اردشیر طیبی کار آموزانی بودند که در این بخش فعال بودند.
پاتوق: توجه به غذافروشی ها و گردشگاه های ایرانی، هدف ستون پاتوق بود که بیش از ۳۰ شماره از آن منتشر شد. این بخش کوشید تا با نگاهی اجتماعی و فرهنگی به مقوله خوراکی ها توجه کند و بر همین اساس، هر پاتوق غذا فروشی را با معیارهایی مانند نوع مشتری ها، تنوع غذایی، هزینه، سلامت و تاثیرات اجتماعی آن مکان بررسی کرد. این ستون که نیماافشارنادری آن را می نوشت، می تواند راهگشای فعالیت های تازه در شاخه سبک زندگی و زیر شاخه مرتبط با فرهنگ خوراکی و رستوران ها در مطبوعات کشور های فارسی زبان باشد.
دانش:زیگ زاگ در دوره انتشار خود، به مسائل علمی و فنی نیز اهمیت زیادی داد. به گونه ای که درباره برخی مسائل علمی گزارش های کامبیز کراماتی را منتشر کرد و در زمینه خودرو نیز، با انتشار گزارش های گوناگون امین آزاد، توانست تجربه های خوبی را پشت سر بگذارد.
جامعه: در این بخش شاهد گزارش هایی با استاندارد بالا بودیم، چنان که گاهی کارآموزان زیگ زاگ، برای تهیه یک گزارش، راهی طولانی را رفتند و گزارش های پاکیزه ای را ارائه کردند. ولی خلیلی، با گزارش هایش در این فعال تر از دیگران بود.
تک نگاری های جواهرده: گزارش های گردشگری در مطبوعات ایران جای زیادی ندارند، اما مجله زیگ زاگ کوشید تا با انتشار مجموعه مطالب مرتبط با جواهرده، نمونه ای از یک کار روزنامه نگارانه-مردم شناسانه را به مطبوعات ایرانی ارائه دهد تا بتوان بر اساس تجربیات زیگ زاگ، نسبت به انتشار گزارش های مفصل تر و پیوسته تر در رسانه های محلی امیدوار بود.
موسیقی: توجه به موسیقی جوانان ایران، در کنار موسیقی شناخته شده، در زیگ زاگ شاخص بود. این توجه گاهی به سمت و سوی موسیقی رپ و زیر زمینی رفت و گاهی نیز به معرفی کنسرت های سنتی متمایل شد. در این بخش علی شاکری، با مطالب هفت سین در زیرزمین، و تهیه برنامه های گفتگو و گزارش از جوانان اهل موسیقی، نسبت به دیگر کارآموزان فعال تر بود.
عکس: اگرچه در مباحث آموزشی ابتدایی کارآموزان آی لرن، عکاسی جای زیادی را به خود اختصاص نداده بود، اما توجه به عکاسی در زیگ زاگ تا حدی توانست خلاء مرتبط با این بخش از روزنامه نگاری را پر کند. نیماافشارنادری، آرش عاشوری نیا، مهران افشارنادری و ساجده شریفی کارآموزانی بودند که گزارش های تصویری خود را درباره رخداد های گوناگون در زیگ زاگ منتشر کردند.