«هما حسینی»، یکی از سه ورزشکار زن ایرانی حاضر در «المپیک پکن» بود. این قایقران ۱۹ ساله افتخار حمل پرچم ایران در مراسم افتتاحیه را هم بر عهده داشت و به همین علت رسانه های داخلی و خارجی توجه ویژه ای به او داشتند.
به هرحال شرکت کردن یک ورزشکار زن ایرانی آن هم با حفظ پوشش اسلامی در مسابقات مهمی چون بازی های المپیک توجه همگان را به خود جلب می کند، و صرف حضور حسینی در المپیک یک موفقیت بزرگ برای او و ورزش ایران به شمار می رود. این قایقران کرمانشاهی در مسابقات «رویینگ» بیست و چهارم شد که رتبه چندان جالبی محسوب نمی شود، با این حال او امیدوار است که با استفاده از تجاربی که در المپیک به دست آورده در آینده موفق تر از این ظاهر شود.
شما با حجاب اسلامی در المپیک شرکت کردی، آیا این محجبه بودن تو باعث نشد تا بقیه شرکت کنندگان به نوع پوشش تو توجه کنند؟
بله، توجه های زیادی به من می شد و اتفاقاً همین مساله باعث شد که در بین ورزشکاران کشورهای دیگر، دوستان زیادی پیدا کنم. خیلی ها از دیدن من تعجب می کردند و می آمدند از من می پرسیدند که چطور توانسته ام با حفظ حجابم سهمیه المپیک کسب کنم و در بازی ها شرکت کنم و با همین صحبت ها با حریفانم از «آفریقای جنوبی» و «آرژانتین» دوست شدم. حتی یکی از مسوولان فدراسیون جهانی آمد و به من گفت واقعاً برای ما لذت بخش است که می بینیم تو با این شرایط اینقدر پیشرفت کرده ای و در مسابقات شرکت می کنی.
گویا رسانه ها هم توجه ویژه ای به تو داشتند؟
خیلی از من عکس می گرفتند و پوشش من برایشان جالب بود، اینقدر از من عکس می گرفتند که فکر کنم ۱۰ درصدش را هم روی سایت ها نگذاشتند.
این همه توجه باعث نمی شد که احساس ناراحتی کنی و تمرکزت از بین برود؟
نه، اتفاقاً خیلی هم احساس افتخار می کردم.
شما پرچمدار کاروان ایران هم بودی و مطمئناً این مورد هم باعث می شد که بیشتر در کانون توجه ها قرار بگیری...
پرچمداری خیلی تاثیر داشت، من شنیدم در بین بیش از ۱۰ هزار ورزشکار حاضر در پکن از نظر چهره بودن من در رتبه بیست و دوم قرار گرفتم که تصور می کنم، پرچمدار بودن و این که خیلی زود سهمیه المپیک گرفتم باعث شد تا چنین رتبه ای کسب کنم. به هر حال پرچمداری حس و حال خاص خودش را داشت، در بین کاروان ایران خیلی ها شایستگی پرچمدار بودن را داشتند که این افتخار به من رسید.
واقعاً تصور می کردی که به عنوان پرچمدار ایران انتخاب شوی؟
نه فکرش را نمی کردم. من قایقرانی را دو سال است که شروع کردم و انتظارش را نداشتم.
اصلاً چطور شد که قایقران شدی؟
من در «کرمانشاه»، شهر خودمان بسکتبال بازی می کردم، دو سال پیش بود که در هیئت قایقرانی یک آگهی دیدم که از خانم های علاقه مند خواسته شده بود که در یک تست قایقرانی آن هم در یک ماده جدید (رویینگ) شرکت کنند، آمدم و در «تهران» تست دادم و در بین ۳ هزار نفری که تست دادند ، ۷ نفر را انتخاب کردند که یکی شان هم من بودم.
خیلی زود هم به تیم ملی رسیدی؟
من اولش واقعاً چیزی از قایقرانی نمی دانستم، سال اول زیر نظر مربیان خارجی کار کردم و در سال دوم یک مربی از «رومانی» آمد که خیلی در پیشرفت من موثر بود و توانستم سهمیه حضور در المپیک را کسب کنم که خودش یک افتخار بزرگ محسوب می شود.
حتماً فکر نمی کردی به این زودی المپیکی شوی؟
راستش را بخواهید یک سال پیش اصلاً فکر نمی کردم که المپیکی شوم، ولی با توجه به تمرینات خوبی که داشتم هنگامی که در مسابقات انتخابی «چین» شرکت کردم متوجه شدم که می توانم نتیجه بگیرم و المپیکی شوم.
کمی از مسابقاتت در المپیک بگو؟
المپیک بزرگ ترین رقابت ورزشی جهان محسوب می شود که با هیچ مسابقه دیگری قابل قیاس نیست. من خودم قبلاً در دو مسابقه جهانی شرکت کرده بودم، اما جنگندگی و رقابتی که در المپیک وجود دارد چیز دیگری است.
آیا از نتیجه ای که در المپیک کسب کردی راضی هستی؟
من به دنبال این بودم که در المپیک رکوردم را بهبود ببخشم که موفق به انجام این کار شدم، به هر حال من فکر می کنم اگر امکانات بهتری در اختیارم قرار بگیرد بتوانم در مسابقات بعدی نتایج بهتری هم بگیرم.
برای آینده چه اهدافی داری؟
هدف اصلی ام «بازی های آسیایی ۲۰۱۰» است. می خواهم در آن بازی ها مدال بگیرم، البته می دانم که با توجه به حضور ورزشکاران چینی طلا گرفتن آسان نیست، اما قصد دارم مدال بگیرم. باید به طلا فکر کنم تا نقره یا برنز بگیرم.
به المپیک ۲۰۱۲ هم فکر می کنی؟
البته، با این حال چهار سال تا آن موقع مانده و کسی از آینده خبر ندارد.
بعد از این که المپیک تمام شد چه کار کردی؟
ابتدا دو، سه هفته ای استراحت کردم. در این یکی، دو ساله مدام در اردو بودم و کمتر توانستم در کنار خانواده ام در «کرمانشاه» باشم.
این دوری از خانواده سخت نیست؟
چرا خیلی سخت است. خیلی وقت ها دلتنگ می شوم.
برخورد خانواده تان با ورزش کردنت چطور است؟
خیلی حمایتم می کنند، وقتی متوجه می شوند دلتنگ شده ام به «تهران» می آیند. تشویقم می کنند و روحیه می دهند.
از حمایتی که از تو شده راضی هستی؟
بله، «فدراسیون قایقرانی» حمایت خوبی ازم داشته و دارد.