فرصت اندکی برای فراغت و يا يک تعطيلی کوتاه زمستانی، مانند آن چه همين هفته پيش می آيد، کافی است تا شما را به تخت جمشيد برساند. ولی منظور از تخت جمشيد، به هيچ وجه بناهای به يادگار مانده در حاشيه باستانی شهر شيراز نيست.

به شهر رامسر که رسيديد، اين بار فرمان را برخلاف هميشه نه به سوی دريای خزر که به سمت جنوب بچرخانيد. پشت کوه ها، وقتی از ميان جنگل انبوه و متنوعی که بيشتر سال با ابر و مه پوشيده شده  بگذريد، جواهر ده، آرام و بی صدا در انتظار شماست.

نرسيده به جواهر ده اما کافه های بين راهی، ميزبان افرادی است که حتا اگر عازم ده هم نباشند، اما آمده اند تا از همين "بين راه" لذت ببرند.

از آبشار زيبای اين راه که چند پيچ بالاتر برويد، سمت راست، کافه "تخت جمشيد" خود نمايی می کند. اين کافه نامش را از "جمشيد"، مدير مهماندوست خود گرفته است که هميشه آماده پذيرايی از شماست؛ چه از ميان جنگل های سرسبز بهاری گذشته باشيد، چه از جاده ای برفی خود را به آن منطقه رسانده باشيد.

کافه تخت جمشيد، کلبه ای چوبی است که بر روی رود کوچکی ساخته شده است.

در اين کافه از منو يا فهرست غذا خبری نيست، برای انتخاب غذا بايد از آقا جمشيد بپرسيد که امروز چه چيزی برای خوردن در کافه يافت می شود. گاهی (بيشتر، زمانی مشابه نوروز و يا فصل تابستان) سفره  رنگين تر است، از ميرزا قاسمی و باقلا قاتق گرفته تا جوجه کباب و چلوکباب و املت را شامل می شود ولی در مواقع ديگر به احتمال زياد ناگزيريد تنها ميان دو غذای هميشگی جوجه کباب و چلوکباب کوبيده، دست به انتخاب بزنيد.

در اين کافه يکی دو راديوی قديمی و يک گرامافون آنتيک بيش از ديگر وسايل جلب توجه می کند. يکی روی ميز دوم است و ديگری در کنار پيشخوان. اما معمولا موسيقی ای که پخش می شود را ترانه های لس آنجلسی يا پاپ امروزی تشکيل می دهند.

فضای داخلی کافه تخت جمشيد را ملغمه ای از لامپهای رنگی نورپردازی کرده اند، بدون آن که هيچ کدام نور غالب باشند. اگر يک گوشه از کافه را رنگ آبی ملايمی پوشانده است، در گوشه ديگری، رنگ قرمز تند به چشم می زند. اين فضای رنگارنگ، با طبيعت "وحشی" کلبه هماهنگی دارد.

در اين کافه، سرگرمی مشتری ها می تواند نگاه کردن به سقف و يافتن چيزهای جالب در ميان تور های آن باشد. از صفحه های قديمی موسيقی ايرانی گرفته تا دسته شکسته شده يک صندلی. يا حتا بدنه چوبی يک قليان قديمی.

امتياز بزرگ اين جا، علاوه بر دارا بودن سرويس بهداشتی نسبتا مناسب که در جنگل غنيمت است و منظره منحصر به فرد کافه، چای دم کشيده با سماور آن است. چيزی که امروزه با رواج يافتن چای کيسه ای ، کمتر جايی می توانيد آن را بنوشيد.

قليان هم در اين جا در انواع گوناگون عرضه می شود. مصرف اين نوع دخانيات، طی چند سال گذشته به شدت رو به فزونی گذاشته است، چرا که اگر قبلا شما می توانستيد، آن را بيشتر در فضاهای قديمی و نزد افراد کهن سال يافت کنيد، امروزه در هر کافه خارج از شهر و رستوران های سنتی داخل شهر های مختلف نيز، افراد بسياری را در حال کشيدن قليان می بينيد.

در کافه ی تخت جمشيد اما، نيازی نيست لزوما به قليانتان پک بزنيد، هوا آن قدر سرد است که بازدم شما، بدون استفاده از تنباکو هم بخار می کند!

اگر احيانا به سراغ آقا جمشيد رفتيد، استراحت کرديد و چای نوشيديد، اما در آن زمان غذايی برای عرضه به شما وجود نداشت، نگران نباشيد و از اين مطلب و پيشنهاد دلگير نشويد، در پيچ بالايی، عمو رجب و آقا مجيد، پدر و برادر جمشيد، در رستورانی بزرگتر و البته در مه بيشتر، می توانند از شما پذيرايی کنند.