
از همان هنگام که زنگ آغاز رقابتهای انتخاباتی به صدا درآمد، در جبهه اصولگرايان زمزمهای آرامآرام در گوش يکديگر نجوا میشد: «خواهر رئيسجمهور قرار است کانديدا شود.»
حتی اصولگرايان نيز پروين احمدینژاد را نمیشناختند و بسياری از آنها اصلا خبر نداشتند که او قرار است همان راهی را برود فائزه هاشمی با پشتوانه نام پدر رفت؛ يا محمدرضا خاتمی و مرحوم عليرضا نوری که از نام برادران خود در انتخابات مجلس ششم بهره گرفتند يا حتی همچون جميله کديور که امتيازش، همسری عطاءالله مهاجرانی، عضو شاخص دولت خاتمی بود.
وقتی آن زمزمه تبديل به يک خبر رسمی شد و پس از آنکه زمزمه بعدی آغاز گشت، زمزمه ای که پروين احمدی نژاد را «سرليست» اصولگرايان معرفی می کرد، برخی در اين اردوگاه برآشفته شدند.
عموما کسانی که از جبهه محمدباقر قاليباف شهردار تهران بودند، مخالف صريح اين نام بودند، اما برعکس کسانی که با عنوان حاميان رئيسجمهور پا به عرصه انتخابات گذاشته بودند، از اين امر استقبال میکردند.
پروين احمدی نژاد
- تحصيلات: کارشناس ارشد فلسفه اسلامی
- فعاليت اجتماعی: مدرس دانشگاه، مدرس حوزه علميه، عضو شورای هم انديشی زنان صداوسيما
- عضويت در تشکلها و احزاب: حزب جمهوری اسلامی، شورای مرکزی جامعه زينب، بسيج فرهنگيان
- نامزد انتخاباتی: ائتلاف «رايحه خوش خدمت» - فهرست حاميان دولت
- ميزان آراء: 242 هزار و 501 رای از تهران
منابع: خبرگزاری فارس و ايسنا
طيف سنتی جناح راست نيز سردرگم بود. از يکسو مخالف بود که زنی از نام برادر خود بهره بگيرد و سرليست معرفی شود و از ديگر سو به احترام رئيسجمهور چارهای جز سکوت نداشتند.
اما نمی توانستند فراموش کنند که در طول چندين سال گذشته، بارها چپگرايانی همچون محمدرضا خاتمی را که توانسته بودند از نام برادر يا اقوام درجه اول خود بهره ببرند، نکوهش کرده بودند. همواره مستقيم و غيرمستقيم مساله «آقازادهها» را مطرح کرده بودند و چنين افرادی را از روی تحقير، «يدکی» خوانده بودند. اکنون خود در آستانه تکرار همان شيوه ای قرار داشتند که ناپسند خوانده بودند.
اختلافات که در ميان اصولگرايان بالا گرفت، شايعاتی نيز مطرح شد. اولين شايعه اين بود که قرار است رئيسجمهور از خواهر خود بخواهد که از نامزدی در انتخابات کنارهگيری کند.حاميان محمدباقر قاليباف که اين شايعه را منتشر میکردند، ذيل اين جمله تاکيد داشتند اين رفتار بيشتر تبليغاتی است برای آنکه مردم متوجه ليست «حاميان دولت» شوند.
اما چنين اتفاقی نيفتاد.
شايعه بعدی که حول محور پروين احمدینژاد منتشر شد، اين بود که سران اصولگرا با نام او به عنوان سرليست مخالفت کردند و اين مهمترين دليل جدايی حاميان رئيسجمهور از ديگر اصولگرايان برای انتشار يک ائتلاف انتخابی است.
خبر نه تائيد شد و نه تکذيب، اما موضوع بالا گرفت تا جايی که خانم مريم بهروزی، عضو شورای مرکزی جبهه پيروان خط امام و رهبری (که هدايت آن با حبيبالله عسگراولادی است) پروين احمدی نژاد را «عضو علی البدل جامعه زينب» توصيف کرد؛ حزبی سياسی که از جمله گروههای جناح راست است.
وقتی اين موضوع به سطح افکار عمومی کشيده شد، اختلافات در ميان اصولگرايان نيز به حداکثر رسيد و ليست هر دو طرف منتشر شد.
حاميان قاليباف با عنوان «ائتلاف بزرگ اصولگرايان» ليست خود را منتشر کردند که نام مهدی چمران، عباس شيبانی و مرتضی طلايی صدر ليست بود.
چند روز بعد نيز حاميان رئيسجمهور ليست خود را منتشر کردند که سرليست آنها نام مهرداد بذرپاش و پروين احمدینژاد قرار داشت.

اتفاق مهم اين بود که حاميان رئيسجمهور نام مهدی چمران، بزرگترين مؤتلف رئيسجمهور در چهار سال گذشته را که از دوران شهرداری تهران تا رياستجمهوری ايران پشتيبان او بود، از ليست خود حذف کردند و حاضر نشدند او را در جمع خود بپذيرند.
جايگزين مهدی چمران، پروين احمدینژاد بود. اين چنين بود که مهدی چمران با ناراحتی خود را اصولگراتر از ديگران ناميد و گفت: «حامی واقعی رئيسجمهور من هستم نه ديگرانی که بهنام او متوسل میشوند.»
بدينترتيب علامت اختصاصی رئيسجمهور در انتخابات شوراهای شهر تهران «پروين احمدینژاد» شد و يکبار ديگر وابستگان خانوادگی در مسير نزديکی به قدرت قرار گرفتند؛ مسيری که سرانجام با قرار گرفتن بر پله هشتم انتخابات، يک پله بالاتر از معصومه ابتکار که در سه دهه اخير از چهره های دائمی سياست ايران بوده است، پيموده شد.
پروين احمدی نژاد حتی پس از پيمودن اين مسير هم از کانون شايعات بيرون نيامد؛ در روزهای شمارش آراء که اين بار بيش از دو دوره پيش به طول انجاميد، حساسيت بر سر ميزان رأی او منشاء شايعه های بيشتری شد و نشان داد که ترقی «خواهر رئيس جمهور» از مقام شهروند به صاحب يک کرسی شورای شهر، بيش از چهارده مسندنشين ديگر شورا، توجه ناظران را جلب کرده است.
رئيسجمهور که در دوران تبليغات انتخاباتی خود، بخصوص رويارويی تک به تک با اکبر هاشمی رفسنجانی، منتقد سرسخت امتيازهای فاميلی و ميانبرهای خانوادگی بود، پس از به قدرت رسيدن برادرش «داوود احمدینژاد» را نيز به کاخ رياستجمهوری برد و او را بازرس مخصوص خود در اين نهاد کرد. حالا جمع دو برادر با ورود پروين احمدی نژاد به شورای پايتخت کاملتر شده است.
تکرار اين شيوه مرسوم، آن هم از سوی منتقد صريح اللهجه اش، بيانگر آن بود که سياست در ايران اگرچه از «عصر سلطنت» عبور کرده و «اخلاق اشرافيت» را وانهاده است، اما هنوز از «وابستگیهای خانوادگی» رها نشده است.
پروين احمدینژاد که به روايت رئيس ستاد انتخابات حاميان دولت، معلم آموزشوپرورش است و سوابق سياسی او به دو دوره نامزدی ناکام در انتخابات دوره اول و دوم شهر تهران بازمیگردد، از جمله علاقهمندان آيتالله مصباح يزدی است و گفته می شود پيامهای برادرش و آيتالله را مبادله میکند.