۵۳ سال پیش، از لا به لای کاغذ های یک روزنامه نگار فرانسوی، نطفه اش شکل گرفت و حدود یک سال بعد به موجودی کامل تبدیل شد و حالا، به اوج شهرت رسیده است.

گابریل آنو، سردبیر مجله ی ورزشی اکیپ، پیشنهاد برپایی مسابقات قهرمانی باشگاه های اروپا را مطرح کرد و این طرح با استقبال اتحادیه تازه تاسیس فوتبال اروپا (یوفا) مواجه شد.

در اولين جام باشگاه های اروپا، رئال مادرید در بین شانزده تیم شرکت کننده از هفت کشور قهرمان شد و امروز بعد از حدود نیم قرن، دوباره ۳۶ تیم برای به دست آوردن این جام، دور هم جمع شده اند.

مرحله گروهی ليگ قهرمانان اروپا، جايگزين امروزی جام باشگاه های اروپا از اين هفته آغاز می شود و رقابت برای دستيابی به معتبرترين عنوان باشگاهی جهان بالا می گیرد.

می گویند «نتیجه بر روی کاغذ معلوم نمی شود و باید دید در زمین، چه پیش می آید.» اما شاید با توجه به وضعیت کنونی تیم ها و تجربه شان، بتوان تا حدودی پیش بینی کرد که شانس صعود کدام تیم ها بیش از دیگر تیم ها است و شانس کدام یک کمتر.

ایتالیا:

از میان تیم های ایتالیایی حاضر در این رقابت ها، می توان شانس صعود میلان، رم و اینتر میلان را بالا دانست.

میلان، قهرمان فصل گذشته این رقابت ها در جای سوم جدول سری آ قرار دارد. کارلو آنچلوتی، سرمربی میلان، احتمالا باز هم مانند فصل پیش کوشش خواهد کرد با استفاده از سیستم ۱-۲-۳-۴ یا ۲-۱-۳-۴ بیشترین بهره را از کاکا ببرد. البته روسونری غیر از کاکا امید به ساق های پیرلو، گاتوزو، نستا و مالدینی هم دارد. این تیم، بازیکنان خوبی مانند امرسون و الکساندر پاتو را هم به خدمت گرفته است. گرچه پاتو به دلیل محرومیت نمی تواند تا ژانویه برای میلان بازی کند.



رم که هنوز شکست تلخ هفت بر يک، مقابل منچستر یونایتد در مرحله یک چهارم نهایی فصل پیش را به یاد دارد، در رتبه دوم جدول قرار دارد. رم بیشترین امیدش به ساق های توتی است البته در این میان نباید از ژولی که از بارسلونا راهی ایتالیا شد، گذشت. پیوستن ژوان، مدافع برزیلی به رم می تواند حفره های دفاعی این تیم را بعد از عزیمت چيوو به اینتر میلان پر کند.

اینتر میلان، تیم ششم سری آ، در جام گذشته چندان موفق نبود و این بار شاید مهره هایی چون فیگو، ابراهیموویچ، وییرا و کوردوبا، موثرتر از گذشته عمل کنند. دیوید سوازو، بازیکن سابق کالیاری، و همچنین چیوو از دیگر امیدهای این تیم به شمار می روند. باید دید مانچینی، سرمربی اینتر، که با قهرمانی تیمش در سری آ لیاقتش را ثابت کرد، در لیگ اروپا چگونه عمل می کند.

اسپانیا:

دو قدرت همیشگی اسپانیا، یعنی رئال مادرید و بارسلونا، امید زیادی برای صعود از مرحله گروهی دارند.

رئال با مربی جدیدش، برند شوستر، با بردن هر سه بازی اش، پیشتاز لالیگا است. تیم اول شهر مادرید، در فصل پیش، نتیجه نا امید کننده ای (باخت به بایرن مونیخ در مرحله حذفی) به دست آورد. رئال خرید های خوبی مثل آرين روبن و وسلی اسنایدر از چلسی و آژاکس داشته است. با این تعداد زیاد بازیکن تراز اول، شاید سخت ترین کار شوستر، انتخاب ترکیب خط میانی از بین گوتي، روبينيو، اسنايدر، روبن، رويستون، درنته و محمدو ديارا باشد.

بارسلونا، تیم چهارم جدول لالیگا، فصل گذشته در مرحله حذفی مغلوب لیورپول شد. اما شاید این دوره، بارسا بتواند با کمک ستاره هایش نتایج بهتری کسب کند و این امید وقتی پر رنگ تر می شود که نام تیری آنری را در کنار بازیکنانی چون مسی، رونالدینیو و اتوئو قرار دهیم. البته اتوئو به دلیل مصدومیت، مجبور است آغاز لیگ را از روی نیمکت تماشا کند.


انگلستان:

آرسنال، لیورپول، منچستر یونایتد و چلسی، که در ليگ برتر به عنوان چهار قدرت بزرگ شناخته می شوند، می توانند انگلستان را در مرحله گروهی سربلند کنند.

چهار بزرگ لیگ برتر، این فصل هم تا هفته ششم، صدر جدول را در اختیار خود گرفته اند و در ردیفهای اول تا پنجم نشسته اند. تنها رقیب آبی پوش یونایتد، منچستر سیتی است که توانسته جایی در میانه رقابت این چهار تیم برای خود باز کند.

لیورپول، چلسی و يونايتد در دوره پیش به ترتیب تا مرحله ی فینال و نیمه نهایی پیش رفتند و فقط آرسنال بود که در مرحله حذفی مغلوب آیندهوون شد.

لیورپول با خرید فرناندو تورس از اتلتیکو مادرید، بر خلاف گذشته می تواند امیدوار به خط حمله ای آتشین باشد. هر چند که هنوز هم، نقطه ی قوت قرمز های آنفیلد، خط دفاع مستحکم آن هاست.

با نگاهی گذرا به لیست بازیکنان چلسی (دروگبا، تری، لمپارد، اسین، شفچنکو، بالاک و ...)، می توان به شانس بالای این تیم برای صعود به مرحله حذفی پی برد. فلورنت مالودا، بازیکن سابق لیون، یکی دیگر از بازیکنان کلیدی چلسی خواهد بود و با وجود این بازیکن، مورینیو، سرمربی چلسی، می تواند اعتماد بیشتری به جناحین تیمش داشته باشد.

با توجه به نتیجه دوره پیش، معلوم می شود شیاطین سرخ دوباره به روز های اوج خود باز گشته اند. فرگوسن، سرمربی منچستر یونایتد، در خط میانی گزینه هایی مثل گیگز، اسکولز، هارگریوز، کریستیانو رونالدو ، اندرسون، نانی و مایکل کریک دارد و انتخاب ۴ بازیکن از میان آنها کار چندان آسانی نیست و در این میان، کارلوس تاوز، مهاجم آرژانتینی که پس از انتقالی جنجالی و پر کش و قوس از وست هام به اولدترافورد آمد، می تواند روزهای متفاوتی را با این تیم بگذراند.

شاید بتوان گفت، یکی از مهمترین مشکلات آرسنال، جای خالی تیری آنری است و باید دید فان پرسی و آدبایور می توانند کاری کنند تا توپچی های لندن خلا نبود آنری را کمتر احساس کنند یا نه. البته این تیم، می تواند به بازیکنانی مثل فابرگاس، روسیچکی، گالاس و یار تازه واردش، سانیا امیدوار باشد . یکی دیگر از مشکلات آرسن وانژه، سرمربی آرسنال، خط دفاعی این تیم است. گرچه حفظ گالاس در تیم می تواند مثمر ثمر باشد اما حریفان به خوبی به ضعف خط دفاع این تیم در مواقع کرنر و ضربات آزاد، آگاه هستند.

به جز تیم هایی که شانس زیادی برای صعود به مرحله بعد دارند، تعداد دیگری از تیم های حاضر در این دوره از رقابت ها، از کمترین شانس برخوردارند.

شاید نتوان شانس زیادی برای صعود تیم هایی مثل دیناموکیف و اسپورتینگ لیسبون، به دلیل هم گروهی با منچستر و رم متصور شد. از طرفی تیم هایی هم مانند استوا بخارست، شاختار دونتسک، شالکه و اشتوتگارت به دلیل تجربه کم و همچنین نداشتن بازیکنان شاخص شاید شانس زیادی برای صعود نداشته باشند.
در هر حال، گذشته نشان داده است، همه چیز داخل زمین مشخص می شود و شاید نتوان زیاد روی حدس و گمان، حساب کرد.