گزارش شنیداری نیما اکبرپور را بشنويد.

خيلی‌ها «دوبله» را هنر هشتم می‌دانند. هنری که ترکيبی از چند هنر ديگر است. انجمن گويندگان جوان (گلوری) چندی پيش تعدادی از خبرنگاران را برای تست دوبله دعوت کرد تا استعدادهای موجود را پیدا و جذب کند.

بيشتر تمرکز اين انجمن که بيش از چهار سال سابقه دارد روی دوبله فيلم‌های انيميشن است و در ساختمانی دو طبقه واقع شده که طبقه پايين آن محل انجام تست‌هاست.

تست دوبله از خبرنگاران چند ساعتی است که شروع شده و هومن حاج عبداللهی، مسؤول انجام اين تست است. خبرنگاران در بدو ورود فرمی را پر می‌کنند، سپس از روی فهرست به استوديوی ضبط صدا وارد می‌شوند و آزمون آغاز می‌شود.

تمام آزمون‌ها تقريباً مشابه هم هستند. هومن همراه هر فرد وارد اتاق می‌شود و پس از توضيح درباره چگونگی آزمون از او می‌خواهد تا متنی را از بالا به پايين بخواند و او را در اتاق تنها می‌گذارد.

به عنوان يکی از خبرنگاران داوطلب وارد مراحل آزمون می‌شوم. از صبح صدای «مورچه‌خوار» در سرم می‌پيچد که از آن «اتوبوس جهانگردی» کذايی شاکی است. سعی می‌کنم صداهای اضافه را از ذهنم بيرون کنم. صدايم از ميکروفون و تصويرم از طريق يک دوربین مدار بسته به اتاقی منتقل می‌شود که هومن و گروهش در آن مستقر هستند و البته خبرنگاران دیگری که برای تهیه گزارش آنجا حضور دارند.



صدای هومن را از طريق يک گوشی می‌شنوم. چهار متن متنوع داده‌اند: يک شعر کلاسيک، يک شعر نو، يک متن خبری و يک متن نمايشی که بايد به ترتيب خوانده شوند.

به من می‌گويد نفسی عميق بکشم، اضطراب را از خود دور کنم و شروع کنم به خواندن متن‌ها.

بر خلاف تصورم، امتحان سختی است که مجبور به تکرار چند باره‌اش هستم. هر متن را باید به صورتی خواند که هومن می‌خواهد و برای هر يک باید حسی جداگانه را انتقال داد، و سرانجام؛ ضبط نهايی.

به اتاقش می‌روم تا اين بار از پشت صحنه ناظر آزمون باشم و در فرصت‌های پيش‌آمده گفت‌وگويی هم با او داشته باشم.

هومن حاج‌عبداللهی می‌گويد خبرنگارانی که در تست دو مرحله‌ای پذیرفته شوند، بايد يک دوره آموزشی دو روزه و پس از آن شش ماه کارآموزی را از سر بگذارنند تا بتوانند وارد دنيای حرفه‌ای شوند.

 تست دوبله خبرنگاران برای دومين سال پياپی است که انجام می‌شود. سال گذشته مهرداد رئيسی، رئيس انجمن گويندگان جوان، شخصاً تست دوبله خبرنگاران را انجام داد که تنها دو نفر از خبرنگاران به مرحله دوم راه پيدا کردند و هر دو در آن مرحله رد شدند.

اما از قرار معلوم امسال اوضاع بهتر است چرا که تا ساعت ۱۳ از شانزده نفر شرکت‌کننده، ده نفر به مرحله بعد راه يافته‌اند که احتمالاً نيمی از اين تعداد در مرحله بعد هم قبول خواهند شد.

هومن حاج‌عبداللهی معتقد است تقريباً نيمی از خبرنگارانی که از آنان تست گرفته صدا و استعداد خوبی دارند و اين که حدود پنجاه درصد آنها را می‌توان با آموزش به دوبلورهای خوبی بدل ساخت.

خوشبختانه در اين مرحله پذيرفته شده‌ام و می‌توانم دور دوم تست را هم دنبال کنم. بنابراين پنجشنبه بعد هم در محل انجمن حاضر می‌شوم.

افراد زيادی در اتاق انتظار و حياط جمع شده‌اند و به نسبت هفته گذشته جمعيت حدوداً سه برابر شده است. شمار فراوان کسانی که برای تست آمده‌اند که نشان می‌دهد علاقمندان زیادی برای فعالیت در اين رشته وجود دارد.

برای تست مرحله دوم بايد به جای يک شخصيت کارتونی صحبت کنيم. لب زدن به جای يک کاراکتر برای آن که باورپذیر باشد نياز دارد تا خودمان را با شخصيتش مطابق کنيم. کاری که واقعاً پيچيده است. اوضاع، زمانی پيچيده‌تر می‌شود که مجبوريم يک جمله فارسی را هم‌زمان با زبان اصلی انيميشن به اتمام برسانيم در عين حال حس کاراکتر هم بايد به طور دقيق منتقل شود.

بعد از چند بار اشتباه که برای خودم هم خنده‌دار است، موفق می‌شوم اين مرحله را هم به سلامت بگذرانم.

می‌گويند که می‌توانم برای شرکت در دوره آموزشی ثبت‌نام کنم و به تدريج يک دوبلور حرفه‌ای شوم.

وسوسه کوچکی نيست که با صدای «مورچه‌خوار» جاودانه شوی يا آن‌که «جانی دپ» را با صدای تو بشناسند. اما وسوسه بزرگ‌تر برای من چيز ديگری است: «خبرنگاری»!

گزارش شنیداری نیما اکبرپوررا بشنويد.