اگر تا سال گذشته، به اين جا می آمديد با گارسون های سالمندی روبرو می شديد که به راستی آداب پذيرايی می دانستند و اصول ادب و احترام را رعايت می کردند؛ چيزی که در خاطر هر مسافر خسته ای می ماند که اشتياق قرار گرفتن در نيمه دوم سفر به انتهای جاده چالوس، او را به اين رستوران قديمی و بزرگ، با معماری قديمی، پنجره های رنگارنگ و سقف بلند می کشاند.

حتا امروز هم، با گارسون های جوانی که به خاطر بازنشسته شدن گروه پيشين، به يک باره به "رستوران هتل گچسر" آمده اند، متوجه تفاوت های بسياری با رستوران های مشابه می شويد. پسرجوان، ظرف را در دست چپ می گيرد، با دست راست ملاقه به ملاقه، سوپ را برای خوردن بر روی ميز شما مهيا می کند.

ستون های بلند که سر به فلک می گذارند، نقاشی هايی قديمی بر روی ديوار، دو مجسمه شير که پيش از ورود به ساختمان به شما خوش آمد می گويند، در کنار انواع غذاهای "فرنگی"، موجب می شود ناخودآگاه دورانی را به ياد آوريد که  تجدد خواهی و گريز از سنت، ادبيات حاکم بود.

آدم های با پرنسيب از فرنگ آمده، با لباس هايی رسمی و ماشين های قديمی لوکس، تصوير ديروز اين جاست که از نخستين لحظه ورود با شماست، حتا اگر تصويری که جلوی چشم شماست متفاوت از آن ذهنيت باشد: اتومبيل های يک شکل. مسافرانی که از شمال به تهران باز می گردند و يا جوانانی که سرخوش از يک روز اسکی در پيست ديزين، برای صرف نهار و يا عصرانه به اين جا آمده اند.

تابستان ها اما، از ميهمانان در فضای سرباز در حياط  استقبال می شود که توری هايی چون پشه بند از آن جا محافظت می کند.

اين رستوران هفتاد ساله، متعلق به هتل پارسيان (آزادی) گچسر، در کيلومتر ۶۵ جاده کرج چالوس و در محله گچسر واقع شده که از شمال به استان مازندران، از جنوب به کرج و دهستان آسارا، از غرب به طالقان و از شرق به شمشک منتهی می شود.

در دوره زمامداری رضاخان، به نيت استفاده شخصی ساخته شده و البته هتل و رستوران  در سال 1385 با هزينه صد ميليون تومان بازسازی شده اند که در رستوران بيش از همه، رنگ تازه ديوار های آن جلب توجه می کند.

اين محل دوست داشتنی، بکر و  قديمی، گاهی سر از داستان هايی مانند داستان "هتل گچسر" سيامک گلشيری در مجموعه با لبان بسته در می آورد و در آن نقشی  محوری بازی می کند. داستانی که که روايت سفر چند زوج جوان به شمال کشور است.

در ميان غذاهای فرنگی، شنيسل مرغ پيشنهاد می شود و در ميان غذاهای ايرانی، کباب بختياری و همچنين سه نوع سوپ، جو، قارچ و سوپ روز عرضه می شود.

از ميان غذاهای دريايی می توانيد رولت ماهی را انتخاب کنيد و يا اگر وسعتان رسيد، با ماهی سفيد، حس کنيد که به استان مازندران نزديک می شويد.

در محاسبه هزينه اما به ياد داشته باشيد که ۱۸ درصد برای سرويس اضافه می شود. به همين خاطر است که می گويم پيش از سفارش، بهتر است نگاهی به کيف پولتان بياندازيد. مگر آن که از مسافرانی باشيد که به جای سفر به نقطه ای دوردست، هتل گلچسر را در ميان معدن های گچ  و کوره های گچ پزی، برای اقامت انتخاب کرده باشيد که در آن صورت می توانيد بگوييد صورت حساب را به هزينه های اتاقتان اضافه کنند.

رستوران هتل گچسر را می توان به جرات يکی از خاطرات جمعی مشترک ايرانی های پاتوق گرد به شمار آورد. باور نداريد؟ برای درک اين مساله، يک جستجو در گوگل کافی است.

اگر فرصت سفر به شمال را نداريد و دلتنگ به سر بردن ساعاتی ميان درختان سپيداريد، از اين پاتوق غافل نشويد.