با آغاز سال نو و پایان ماه های عزاداری مذهبی، حالا دیگر می توانید شب ها همراه خانواده یا دوستان، جایی را برای شب نشینی و خوردن شام انتخاب کنید که موسیقی زنده سنتی هم اجرا می شود.

برای خیلی از آن هایی که از سال های دور، خواننده ی دائمی ماهنامه فیلم بوده اند، غذاکده سنتی آبان، جای آشنایی است. آن ها سال هاست که آگهی رنگی یک صفحه ای این رستوران سنتی را بار ها دیده اند و به همین خاطر است که با قدم گذاشتن به این جا، باید احتمال بدهی که یکی دو تا از هنرمندان سینما و یا تلویزیون را ببینی.

خیابان آبان جنوبی را که از کریمخان زند پایین بروی، باید از باغ /رستوران سورن و کافه ی 78 عبور کنی تا سمت چپ خیابان، درست مجاور یکی از شعب چلوکبابی نایب، سر در آبی سنتی این غذاکده جلب توجه کند.

نگهبان با اسپند دود شده ای که بر روی سینی فلزی گذاشته، آماده دریافت انعام ویژه است که البته در این روز ها به "عیدی" تغییر نام می دهد.

با ورود به راهروی رستوران، مجسمه مردی را با لباس قدیمی می بینید که در حال قلیان کشیدن است، بی اعتنا به نوشته بالای سرش که خبر از ممنوع شدن دوباره قلیان در این محل می دهد.

البته مشتری های دائمی این غذاکده می دانند که کسی به خاطر کشیدن قلیان به این جا نمی آید، چرا که تا همین چند وقت پیش، باید برای هر قلیان مبلغ پنج هزار تومان، از جیب می پرداختید. یعنی درست دو برابر جاهای دیگر شهر و به همين دليل قلیان در این غذاکده ، عملا" فقط برای مشتری های خارجی جذاب بود که می خواستند دخانيات را محض تنوع با رسم و رسوم شرقی امتحان کنند؛ گرچه اين روزها ديگر قليان (يا "شيشه") در بسياری از خيابانهای اروپايی، وسيله ناآشنايی نيست.

اگر میزهای رستوران اشغال شده باشد، در چایخانه با استکان های شاه عباسی و چای سماور از شما پذیرایی می شود؛ زیر سایه های پهلوانانی که عکس شان بر دیوار این اتاق است، از جهان پهلوان تختی گرفته تا حسین مهدوی قصاب!

اکثر میهمان های این رستوران را خارجی هایی تشکیل می دهند که به صورت رسمی توسط مهمانداران و مترجم های گروه به این جا آمده اند.

مزيت میز پیش غذا (اردور) این جا نسبت به خیلی از رستوران های لوکس پایتخت، در سنتی بودن آن است که از کوفته ی تبریزی تا هلیم بادمجان را در بر می گیرد و البته قیمت 2800 تومانی آن را نمی توان چندان امتیاز مثبتی تلقی کرد، چرا که خیلی ها را از خوردن آن منصرف می کند.

اگر غذای دریایی را می پسندید و به اوزون برون یا به قول بعضی از رستوران های شیک تر، ماهی استروژن عشق می ورزید، به شدت توصیه می کنم آن را در اين رستوران امتحان کنید. قیمتش 4 هزار و هشتصد تومان است.

اگر از ماهی خوشتان می آید اما ازون برون را دوست ندارید، قلیه ماهی به قیمت 3800 تومان و در غیر این صورت، چلو خورشت فسنجان با مرغابی به قیمت 5 هزار تومان پیشنهاد می شود.

البته جز این ها، سفره خانه ی آبان با یک بسته ی غذایی دیگر معروف است: "سینی محلی" شامل کشک بادمجان، میرزا قاسمی، کباب کوبیده، کوفته تبریزی، زبان و پاچه. اگر چه در فهرست غذاها، عنوان شده که اين سينی برای 2 نفر کافی است، اما تجربه نشان داده سه نفر را نیز از سفارش غذای دیگر بی نیاز می کند.

با اتمام غذا، اگر دیدید که استکان و نعلبکی، بر روی میز شما پرت شد، نترسید. این بار قوری چای است که با شگردی خاص ، روی میزتان قرار می گیرد تا دمی بیاسایید ، گپ بزنید و با خوردن چای، خرما و باقلوا به هضم غذای خود کمک کنید.

سفره خانه سنتی آبان، اگرچه جای خوبی برای نشستن، گپ زدن، خوردن و نوشیدن است، اما نه مانند خیلی جاهای مشابه، در روز های عادی ورودی می گیرد و نه به شیوه های دیگری جیب شما را بیش از اندازه خالی می کند، باور ندارید؟ امتحان کنید.