دو فيلم با يک بليت

چهار گوريل ساز می‌زنند، آواز می‌خوانند و انبوهی از جمعيت طرفدارشان بالا و پايين می‌پرند و جيغ می‌کشند. «گوريل‌ها» يا Gorillaz يک گروه موسيقی مجازی است که با شخصيت‌های کارتونی خود طرفداران بيشماری در سرتاسر دنيا دارد. 

داستان پيدايش اين گروه دو روايت دارد؛ يک ماجرای داستانی و مجازی درباره تشکيل گروه و يک ماجرای واقعی از پيدايش و شکل گيری ايده آن.

ما چگونه ما شديم؟

ماجرای گروه «گوريل ها» با يک تصادف فاجعه بار آغاز می شود. مرداک (Murdoc) که در فکر راه اندازی یک گروه موسیقی است، پیش از آنکه موفق شود به اين هدف دست يابد با خودروی خود به شدت با استورات پوت برخورد می کند. استوارت به حال اغما فرو می رود و به زندگی نباتی دچار می شود. مردمک چشم راستش هم به دليل خونگرفتگی، سياه می شود.

مرداک دستگير می شود و به عنوان مجازات، ناگزير است از استوارت نگهداری کند. اما او چندان اين وظيفه را جدی نمی گيرد تا جايی که يک بار ديگر باز هم هنگام رانندگی به استوارت آسيب می رساند.

اين بار، مرداک در حالی که استوارت در خودرويش نشسته است، برای خودنمايی جلوی يک دختر در پارکينگ فروشگاه، ترمز دستی را می کشد و دور در جا می زند؛ اين بار هم ضربه شديدی به سر استوارت وارد می شود و مردمک چشم ديگرش هم بر اثر خونگرفتگی سياه می شود. اما در عوض از حالت اغما و زندگی نباتی بيرون می آيد.

از اينجا به بعد، مرداک به کنايه از دو نشانه کبودی که بر صورت استوارت نشسته و يادگار اين آسيب ديدگی هاست، او را 2D می نامد که مخفف 2 Dents است.

2D به عنوان خواننده و نوازنده کيبورد با مرداک همراه می‌شود. عضو سوم گروه کسی نيست جز راسل هابز (Russel Hobbs) که درنوجوانی جن زده شده و چهار سال هم به حالت اغما فرو رفته است.

او که عقيده دارد نجات روحش را مديون موسيقی «هيپ هاپ» است، به همراه خانواده‌اش از نيويورک به لندن مهاجرت کرده است و اينجاست که با ساير اعضای «گوريل ها» آشنا می شود و  در گروه آنها درام می نوازد. 

برای جذب آخرين عضو گروه، آگهی استخدامی در روزنامه چاپ می شود تا از يک گيتاريست دعوت به همکاری شود. نودل (Noodle) کم سن و سال از درون يک بسته پستی که از ژاپن رسيده، بيرون می‌آيد و گروه کامل می‌شود.

اعضای گروه، در يک استوديوی مجازی به اسم کونگ (Kong) که بالای تپه وسط يک قبرستان در حومه لندن است، شروع به ضبط آهنگ‌هايشان می‌کنند اما به علت بسته شدن اجباری استوديو به آمريکا می روند و آهنگ‌هايشان را پخش می‌کنند.

البته گوريل‌ها فقط همين چهار نفر نيستند. در کارتون‌های اين گروه می‌بينيم که شخصيت‌های ديگری هم به آنها کم و اضافه می‌شوند؛ مثل «پائولا کراکر» که دوست‌دختر سابق 2D و گيتاريست است و ماجراهای جالبی با اعضای ديگر دارد، يا روح يکی از همشاگردی های راسل که مدتی جسم او را تسخير کرده بود و حال به شکل يک روح رپ خوان ظاهر می شود.

داستان راستان

اين گروه مجازی و همه ماجراهای دوروبر آن، حاصل خلاقيت ذهنی دو هنرمند انگليسی است؛ ديمن آلبارن (Damon Albarn) که خواننده پاپ است و جيمی هيولت (Jamie Hewlett) که در خلق مجموعه کاميک استريپ «دختر تانکی» نقش داشته است.

ديمن که در دهه نود به عنوان ترانه‌سرا و خواننده گروه راک «بلر» Blur موفقيت‌های زيادی را به دست آورده بود، در سال ۱۹۹۹ اين پروژه را به عنوان يک کار جانبی شروع کرد و در سال ۲۰۰۱ با انتشار آلبومی به نام «گوريل‌ها» يا Gorillaz که بيش از شش ميليون نسخه به فروش رفت، توجه عمومی را به سوی خود جلب کرد.

آلبوم بعدی اين گروه با نام «روزهای اهريمنی» يا Demon Days در ايالات متحده رتبه «دو پلاتينيوم» (به نشانه فروش دو ميليون نسخه) و در بريتانيا رتبه «پنج پلاتينيوم» (به نشانه فروش يک و نيم ميليون نسخه ) به دست آورد.

اين آلبوم همچنين نامزد پنج جايزه «گرمی» و برنده يکی از آنها در سال ۲۰۰۶ شد.

رنگين‌کمان سبک

درباره اين که سبک کار اين گروه دقيقاً چيست، نمی‌توان نظر خاصی داد. اين گروه را به راحتی می‌توان در دسته «آلترناتيوها» قرار داد و تقريباً بيشترين تمرکز آنها روی هيپ‌هاپ است با اين حال سبک‌های رپ، پانک، اسکا و حتی متال هم در کارهايشان ديده می‌شود.

اين که چه کسانی در اين گروه نوازنده‌اند و چه کسانی آهنگساز و کدام‌ها خواننده، به طور دقيق مشخص نيست. گوريلاز گروهی است که نوازنده‌های ميهمان از گروه‌های ديگر موسيقی و حتی هنرپيشگان هم آنها را همراهی می‌کنند.

صدای ساز و آواز اين نوازنده ها و خواننده ها فقط روی تصاوير شخصيتهای خيالی گروه شنيده می شود و به همين دليل هويت واقعی آنها پنهان و نامشخص باقی می ماند.

نحوه برگزاری کنسرت‌های اين گروه هم جالب است. نوازنده های اين گروه در طول اجرای کنسرت، پشت يک پرده بزرگ مشغول می‌شوند و همزمان ويدئو‌های آهنگ‌ها و تصاوير اعضای خيالی «گوريل ها» از طريق نمايشگرهای عظيم پخش می‌شود.

گوريل‌ها برای نخستين بار در مراسم اعطای جوايز ام‌ت‌وی اروپا اين شيوه اجرا را آزمودند و در مراسم اعطای جوايز «گرمی» (معادل اسکار موسيقی ) ۲۰۰۶ به همراه مدونا اين شيوه خاص را تکرار کردند.

سايتی برای تمام فصول
سايت رسمی گروه، يک شبيه‌سازی مجازی از «استوديو کونگ» و خانه اعضای گروه است.

بازديدکنندگان می‌توانند در زندگی خصوصی اعضا سرک بکشند و محيط پيرامون آنها را از اتاق خواب تا حمام وارسی کنند.

در هر يک از اتاق‌ها بازی‌ها و سرگرمی‌هايی به عنوان جايزه گذاشته شده است. مثلاً در اتاق نشيمن يک ماشين ترکيب موسيقی و در کافه‌تريا يک صندوق پست صوتی قرار گرفته است.

جايزه از همه رنگ

اين گروه که به خاطر فروش شش ميليون نسخه‌ای آلبوم نخست خود عنوان «بهترين گروه مجازی» را از طرف کتاب «رکوردهای گينس» دريافت کرده بود، به تدريج توانست جوايز ديگری را کسب کند که از ميان آنها می‌توان به جايزه بريتس (Brits)، چند جايزه ام‌تی‌وی (MTV) و گرمی (Grammy) اشاره کرد.

اما شايد از همه مهم‌تر جايزه «وبی» (جايزه‌ای معادل اسکار در وب) برای بهترين هنرمند سال است که در سال 2006 به اين گروه، به عنوان بهترين گروه مجازی موسيقی در جهان و پيشگام در ترکيب موسيقی و انيميشن اعطا شده است.